പരിഭാഷ : ഫഹദ് അബ്ദുൽ മജീദ്
അദ്ധ്യായം : ഒന്ന് വലേറിയായുടെ അവസാനത്തെ വംശജർ : റ്റാർഗേറിയൻ കുടുംബം
വിസേരിസ് : ഈ ലോകം എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ചെറുതും അപ്രധാനവും ആയിരുന്നില്ല.
ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, മറ്റുള്ള ആളുകൾ എല്ലാം ദൈവങ്ങളോട് പ്രാർത്ഥിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ
വലേറിയൻസ് ദൈവങ്ങളായി മാറി.
മായാജാലങ്ങൾ കൊണ്ടോ അവരുടെ വെറും ഇച്ഛാ ശക്തി കൊണ്ടോ.
അവർ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ജീവികളുടെ യജമാനന്മാരായി മാറി.
ഒരു കുതിര , ഒരാൾക്ക് ഒരു സ്ഥലത്തിന് മേൽ ഉള്ള ആധിപത്യം നൽകുന്നു, ഒരു കപ്പൽ കടലിന് മേലുള്ള ആധിപത്യവും.
പക്ഷേ ഡ്രാഗണുകൾ ഒരാൾക്ക് ആകാശം തന്നെ നൽകുന്നു , പിന്നെ അതിന് കീഴിൽ ഉള്ള എല്ലാത്തിന്റെയും എല്ലാവരുടെയും മേൽ ഉള്ള ആധിപത്യവും.
ആ ഉയരത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് എന്റെ പൂർവ്വികർ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ലോകം ഭരിച്ചു.
ഞങ്ങൾ ഭരിക്കാതിരുന്ന ഭാഗങ്ങൾക്ക് അതിനുള്ള അർഹതയില്ലായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ വലേറിയയുടെ തലസ്ഥാനം കിഴക്കുള്ള മഹത്തായ നഗരങ്ങളെയെല്ലാം നാണം കെടുത്തി.
ചുറ്റികകളും ഉളികളും ഒന്നും ഡ്രാഗണിന്റെ തീയോടും മന്ത്രവാദങ്ങളോടും കിട പിടിക്കത്തക്കതായിരുന്നില്ല.
സമയത്തിന്റെ അന്ത്യം വരേയ്ക്കും നിലനിൽക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു നഗരവും സാമ്രാജ്യവും ആയിരുന്നു അത്.
പക്ഷേ അത് നില നിന്നില്ല.
400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് , സർവ്വനാശം വലേറിയയിൽ പതിച്ചു.
പർവ്വതങ്ങൾ മുട്ടകൾ പോലെ പൊട്ടി പിളർന്നു.
തടാകങ്ങളും നദികളും തിളച്ച് മറിഞ്ഞു.
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് തീയും , ചാരവും , പുകയും ഒരു ജലധാരപോലെ വമിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പറന്ന് കൊണ്ടിരുന്ന ഡ്രാഗണുകൾ പോലും കത്തി കരിഞ്ഞ് പോകുന്ന അത്രയും ഉയരത്തിലും ചൂടിലും ആയിരുന്നു അത്.
സ്ഥലങ്ങൾ ശിഥിലമായി, കോപം കൊണ്ട കടൽ ഇരച്ച് കയറി.
മണിക്കൂറുകൾ കൊണ്ട് ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മഹത്തായ നഗരം ചരിത്രമായി മാറി.
പക്ഷേ എന്റെ പൂർവ്വികർ മറ്റുള്ള വംശങ്ങളോടൊപ്പം കത്തി ചാമ്പലാകുകയോ മുങ്ങി ചാകുകകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല.
സർവ്വനാശത്തിന് 12 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ ശത്രുക്കളുടെ പുച്ഛത്തോട് ഉള്ള വെറുപ്പ് കൊണ്ട്
ഏനാർ റ്റാർഗേറിയൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തോട് ഒപ്പം തലസ്ഥാനം ഉപേക്ഷിചിരുന്നു.
ഇതിഹാസങ്ങൾ പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ നഗരത്തിന്റെ തകർച്ച സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടിരുന്നു എന്നാണ്.
കൂടുതലും സാധ്യത ഏനാറിന് രാജ സഭയിൽ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും അനിഷ്ട സംഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും,
വധശിക്ഷയ്ക്ക് പകരം രാജ്യം വിട്ട് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചതാകാം.
അദ്ദേഹവും റ്റാർഗേറിയൻ കുടുംബവും ഇരുണ്ട ഒറ്റപ്പെട്ട ദൈവം പോലും ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ദ്വീപിലേയ്ക്ക് ആണ് ഒളിച്ച് താമസിക്കാൻ പോയത്.
ഇനി അത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതല്ല.
ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയിരിക്കുന്ന വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങൾ ആ ദ്വീപിനെ ഡ്രാഗൺസ്‌റ്റോൺ ആക്കി മാറ്റി.
അവസാനത്തെ ഡ്രാഗൺ ലോർഡുകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു കോട്ട.
എന്നിട്ട് ഈനാറിന്റെ പിൻഗാമികൾ അവരുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയ ജന്മനാടിന്റെ ഒരു ശവകുടീരം എന്ന പോലെ അവിടെ താമസം ഉറപ്പിച്ചു.
ഈഗന്റെ കാലം വരേയ്ക്കും.
അദ്ദേഹം കിഴക്കോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ
പുരാതനവും ക്ഷയിച്ചതും മരിച്ചവരും ഉള്ള ഭൂതകാലം ആണ് അദ്ദേഹം കണ്ടത്.
പക്ഷേ അദ്ദേഹം പടിഞ്ഞാറേയ്ക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ
ഭാവിയാണ് അദ്ദേഹതത്തിന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.
ഭൂമിയിൽ സ്വർണ്ണമുള്ള , പാടങ്ങളിൽ പൊന്ന് വിളയുന്ന ഭാവി.
ആകാശത്ത് ആണെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റേത് അല്ലാത്ത ഡ്രാഗണുകളും ഇല്ലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരിമാരായ റേനിസും വിസെന്യയും ആ വലിയ ഭൂഖണ്ഡത്തിന് മുകളിൽ കൂടി പറന്നു.
പ്രത്യക്ഷത്തിൽ വിചിത്രമായ ഒരു നാട് കാണാൻ വന്ന സന്ദർശകർ ആയിരുന്നു അവർ.
പക്ഷേ ഈഗൻ മടങ്ങിയപ്പോൾ,
വെസ്റ്ററോസിന്റെ ആകൃതിയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു ഭീമാകാരമായ മേശ ഉണ്ടാക്കാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു,
അവർ കണ്ട എല്ലാ പ്രധാനപ്പെട്ട നദികളും പാർവതങ്ങളും അടക്കം.
ഏഴ് രാജ്യങ്ങളുടെയും സ്വകാര്യമായ ഒരു ഭൂപടം ,
അപ്പോൾ അവ ഭരിച്ചിരുന്നത് പരസ്പരം കലഹിക്കുന്ന ഏഴ് കുടുംബങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
ഡുരൻഡോൻ കുടുംബം സ്‌റ്റോം എൻഡിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് സ്‌റ്റോംലാൻഡ്സ് ഭരിച്ചിരുന്നു.
അതിന്റെ തെക്ക് ആയിരുന്നു ഡ്രാഗൺസ്‌റ്റോൺ.
അയൺ ഐലൻഡ്സിലെ ഹൊവേർ കുടുംബം റിവർലാൻഡ്സിനേയും കീഴടക്കി അടിമകളാക്കി വെച്ചിരുന്നു,
എന്നിട്ട് അവരെ ഹാരെൻഹാളിൽ ഇരുന്ന് ഭരിച്ചു.
അവർ ഭീമാകാരമായ ഒരു കോട്ട ഗോഡ്സ് ഐയുടെ തീരത്ത് അവർ പണിതുയർത്തിയിരുന്നു.
വടക്കുള്ള തരിശ് ഭൂമി അടക്കി വെച്ചിരുന്നത് സ്റ്റാർക്ക് കുടുംബം ആയിരുന്നു,
രാജ്യങ്ങളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പുരാതനവും , വലുതും , വിജനവും ആയ സ്ഥലം ആയിരുന്നു അത്.
വെസ്റ്റർലാൻഡ്സ് ഭരിച്ചിരുന്നത് ലാനിസ്റ്റർ കുടുംബം ആയിരുന്നു,
ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ രാജ്യം , അതിന് അവരുടെ സ്വർണ്ണ ഖനികൾക്ക് നന്ദി.
റീച്ച് ഭരിച്ചിരുന്നത് ഗാർഡനർ കുടുംബം ആയിരുന്നു,
സമ്പന്നമായ രണ്ടാമത്തെ രാജ്യം ,അതിന് അവരുടെ ധാന്യ വിളകൾക്ക് നന്ദി.
വെയ്ൽ അടക്കി വെച്ചിരുന്നത് ആര്യൻ കുടുംബം ആയിരുന്നു , മറ്റൊരു തരത്തിൽ വെയ്ൽ ആയിരുന്നു അവരെ അടക്കി വെച്ചിരുന്നത്.
ബ്ലഡി ഗേറ്റിൽ കൂടിയല്ലാതെ പാർവ്വതങ്ങൾ കടക്കുക അസാദ്യം ആയിരുന്നു.
അത് ഒരിക്കലും പിടിച്ച് അടക്കിയിരുന്നില്ല.
ഡോണിലെ മരുഭൂമികൾ ഭരിച്ചിരുന്നത് മാർട്ടൽ കുടുംബം ആയിരുന്നു.
ചിലപ്പോൾ ആ മരുഭൂമികൾ വേറെ ആർക്കും വേണ്ടാത്തത് കൊണ്ടാകാം.
ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളും കൂടി ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് വെസ്റ്ററോസ് ആയി,
അത് വരെയും ഒരു സാമ്രാജ്യവും അല്ലാതിരുന്ന ഒരു സാമ്രാജ്യം.
മഹത്വം എന്താണ് എന്ന് പോലും അറിയാത്ത മഹത്തായ കുടുംബങ്ങൾ ആയിരുന്നു അവ ഭരിച്ചിരുന്നത്.
ഈഗൻ അവരെ അത് പഠിപ്പിക്കും.
അദ്ധ്യായം : രണ്ട് ആക്രമണം
വാരിസ് : ഡുറാൻഡോൺ കുടുംബം അവരെ സ്വയം വിളിച്ചിരുന്നത് "സ്‌റ്റോം കിംഗ്‌സ്" എന്നായിരുന്നെങ്കിലും,
അവർ വെറും അതിഥികളെ പോലെ ആയിരുന്നു.
സ്‌റ്റോംലാൻഡ്സിലെ അവരുടെ രാജ്യം ആടി ഉലഞ്ഞു അതിന്റെ അവസാനത്തിലേയ്ക്ക് അടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകളായി,
അതിന് മറ്റ് കുടുംബങ്ങളും അവരെ സഹായിച്ചു ,
ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആയി സഹായിച്ചത് ഹോയർ കുടുംബം ആയിരുന്നു,
അവർ ഹാരെൻഹാളിലെ ആ ഭീമാകാരമായ കോട്ട ഏകദേശം ഉണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞ ശേഷം ,
റിവർലാൻഡ്സ് മാത്രം ഭരിക്കാൻ അത് വളരെ വലുതും വിലപിടിച്ചതും ആയ ഒരു സ്ഥാനം തന്നെ ആയിരുന്നു
രാജാവ് അർഗിലാക്കിന് അറിയാമായിരുന്നു , വൈകാതെ തന്നെ അയൺബോണുകൾ അവർക്ക് എതിരെ തിരിയും എന്ന്.
നിങ്ങൾ വിചാരിക്കും തന്റെ കിരീടം നില നിർത്തണം എന്നുള്ള ഒരു രാജാവ്
തീ തുപ്പുന്ന ഭീകര ജീവികൾ ഉള്ള ഒരാളെ കുറിച്ച് ശ്രദ്ധാലുവായിരിക്കും എന്ന്.
പക്ഷേ രാജാവ് അർഗിലാക്ക് ഡുറാൻഡോണിനെ വെറുതെ ആയിരുന്നില്ല "അഹങ്കാരി" എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്.
അയാളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ അധഃപതനത്തെ പിടിച്ച് നിർത്താൻ തീരുമാനിച്ചു ,
അയാൾ ഒരു ദൂതനെ ഡ്രാഗൺസ്‌റ്റോണിലേയ്ക്ക് അയച്ചു.
ഈഗൻ റ്റാർഗേറിയനേയും അവന്റെ ഡ്രാഗണുകളെയും അയാളുടെ ശത്രുക്കൾക്ക് എതിരെ അണിനിരത്താൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.
പകരം അർഗിലാക്ക് നൽകാം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത് അയാളുടെ കീഴിൽ അല്ലാതിരുന്ന ഒരു സ്ഥലവും...
പിന്നെ ഈഗന് ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു ഭാര്യയേയും ആയിരുന്നു.
കാരണം എല്ലാ വലേറിയൻമാരെയും പോലെ തന്നെ ഈഗനും അയാളുടെ മൂത്ത ചേച്ചിയായിരുന്ന വിസന്യയെ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നു.
പിന്നെ , വലേറിയൻമാർ ചെയ്യാത്തത് പോലെ അയാളുടെ ഇളയ സഹോദരിയായ റേനിസിയെയും അയാൾ തന്നെയാണ് എടുത്തിരുന്നത്.
രണ്ട് സഹോദരിമാർ , രണ്ട് ഭാര്യമാർ
ചിലപ്പോൾ അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അയാൾക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഡ്രാഗൺസ്‌റ്റോണിൽ നിന്നും പുറത്ത് കടക്കണം എന്ന് തോന്നിയത്.
ഈഗൻ അർഗിലാക്കിനെ മര്യാദ പൂർവ്വം ആയിരുന്നു എതിരിട്ടത്.
അയാൾ അയാളുടെ ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു
ഈഗന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തിന് രാജകുമാരി ഡുറൻഡോണിന്റെ കൈ പിടിച്ച് കൊടുക്കാൻ ഉള്ള അഭ്യർത്ഥനയുമായി.
കിംവദന്തികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു അത് ഈഗന്റെ അർദ്ധ സഹോദരൻ കൂടിയായ ഓറിസ് ബരാത്തിയൻ ആയിരുന്നു എന്ന്.
അർഗിലിക്ക് അതിന് ഉത്തരം കൊടുത്തത് ഒരു പെട്ടിയും ഒരു കുറിപ്പും കൊണ്ടായിരുന്നു,
"ഈ കൈകൾ മാത്രമേ നിന്റെ ബാസ്റ്റർഡിന് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ലഭിക്കുകയുള്ളൂ"
ആ പെട്ടിക്ക് അകത്ത് ഈഗന്റെ ദൂതന്റെ കൈകൾ ആയിരുന്നു.
എത്ര നാൾ ആയിട്ട് അങ്ങനെ ഒരു മുടക്കുന്യായത്തിനായിട്ട് ഈഗൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് അറിയാമോ ?
അയാളുടെ സൈന്യം നാവിക യാത്രയ്ക്കായി തയ്യാർ എടുക്കുമ്പോൾ,
ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളിലെയും എല്ലാ മഹാന്മാരായ ലോർഡുകളുടെ അടുത്തേയ്ക്കും കാക്കകൾ പറന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
എല്ലാ കാക്കകളും വഹിച്ചിരുന്നത് ഒരേ സന്ദേശം ആയിരുന്നു.
ഇന്ന് മുതൽ വെസ്റ്ററോസിൽ ആകെ ഒരൊറ്റ രാജാവേ ഉണ്ടാകൂ
റ്റാർഗേറിയൻ കുടുംബത്തിലെ ഈഗന്റെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തുന്നവർക്ക്
അവരുടെ സ്ഥലവും സ്ഥാന മാനങ്ങളും നിലനിർത്താം
അയാൾക്കെതിരെ ആയുധം എടുത്തവരെ
അധികാരത്തിൽ നിന്നും വലിച്ച് താഴെ ഇടുകയും മാനഹാനിവരുത്തുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
പാവം കിളവൻ അർഗിലിക്ക്
അയാൾക്ക് അഹങ്കാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പോലും ഈഗന് ഒപ്പം എത്താൻ ആയില്ല.
ഈഗൻ ബ്ലാക്ക്‌ വാട്ടർ നദിയുടെ നദീമുഖത്ത് വന്ന് ഇറങ്ങി.
എന്നിട്ട് ഒരു പ്രാകൃതമായ "ഈഗൻകോട്ട" പടുത്തുയർത്തി.
ഹാരെന്റെയും അർഗിലിക്കിന്റെയും രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ തർക്കത്തിൽ കിടന്ന സ്ഥലത്ത് ആയിരുന്നു അത്.
അത്കൊണ്ട് അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും തീരുമാനിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല അവരിൽ ആർക്ക് ആണ് ഈഗൻ പ്രശ്നമാകുക എന്ന്.
ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങൾ അംഗീകരിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ,
ഈഗൻ അയാളുടെ സ്വന്തം ബാനർ പറത്തി.
മൂന്ന് തലകൾ ഉള്ള തീ തുപ്പുന്ന ഒരു ചുവന്ന ഡ്രാഗണിന്റെ ചിത്രമുള്ള ഒരു കറുത്ത ബാനർ ആയിരുന്നു അത്.
വിസെന്യ മരതകം പതിപ്പിച്ച വലേറിയൻ സ്റ്റീൽ കൊണ്ടുള്ള ഒരു വളയം അവന് കിരീടമാക്കി,
അതേ സമയം റേനിസ്
യുഗാരംഭം മുതൽ ഈ ഭൂഖണ്ഡം കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും വലിയ രാജാവ് എന്ന് അയാളെ വാഴ്ത്തി.
അപ്പോൾ അയാളുടെ ലോർഡുകളും തദ്ദേശ വാസികളും ഒരുമിച്ച് കൂടി ആഹ്ലാദിച്ചു.
ഈഗൻ തന്റെ വിശ്വസ്തരായ സുഹൃത്തുക്കളുടെ പേരുകൾ ഒരു "ചെറിയ ഉപദേശക സമിതിയിലേയ്ക്ക്"പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അത് നയിച്ചിരുന്നത് ഓറിസ് ബരാത്തിയൻ ആയിരുന്നു, അവനെ ഈഗൻ വിളിച്ചിരുന്നത് "എന്റെ ശക്തമായ വലത് കൈ" എന്നായിരുന്നു.
ആ പേര് അങ്ങ് ഉറച്ചു.
അങ്ങനെ ഒരു ബാസ്റ്റഡ് ആദ്യമായി രാജാവിന്റെ ആദ്യത്തെ ഹാൻഡ് ആയി മാറി.
പക്ഷേ അപ്പോഴും ഈഗന്റെ രാജ്യത്തിൽ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് പാറകൾ നിറഞ്ഞ ദ്വീപുകളും വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന ചില പാടങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു.
മറ്റ് രാജാക്കന്മാർക്ക് വലിയ സൈന്യങ്ങളും , കപ്പലുകളും , കോട്ടകളും ആയിരകണക്കിന് വർഷത്തെ ഭരണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഈഗന്റെ അടുത്ത് ഡ്രാഗണുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ അയാളുടെ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള മുദ്രാവാക്യം തിരഞ്ഞെടുത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു "ഫയർ ആന്റ് ബ്ലഡ്" (അഗ്നിയും രക്തവും)
അയാൾ എല്ലാം ചെയ്ത് കഴിയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ നദികളും ,പാടങ്ങളും ആകാശവും ചുവന്ന നിറം ആകുമായിരുന്നു.
അദ്ധ്യായം : മൂന്ന് ഹോയർ കുടുംബം : റിവർലാൻഡ്സിലെ അയൺബോൺ രാജാക്കന്മാർ
യൂറോൺ: ഹോയർ കുടുംബത്തിലെ ഹാരെന് പാരമ്പര്യ സ്വത്തായി ഒരു രാജ്യം ലഭിച്ചിരുന്നു.
അത് അയൺ ഐലൻഡ്സ് മുതൽ ട്രിഡെന്റ് വരെ നീണ്ട് പരന്ന് കിടന്നിരുന്നു.
പൈക്ക് പോലെയൊരു വൃത്തിക്കെട്ട കോട്ടയിൽ ഇരുന്ന് ഭരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനെക്കാൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു ആ രാജ്യം.
40 വർഷത്തേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അയൺ ബോണുകൾ
റിവർലാൻഡ് കൊള്ളയടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.
കല്ലിനും , തടിക്കും , അടിമകൾക്കും വേണ്ടി എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന് അർഹമായ ഒരു കോട്ട പണിയുന്നതിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.
ഇതിഹാസങ്ങളിൽ ഉള്ളത് കല്പണിക്കാരന്‍മാർ ഹാരെൻ ഹാളിലെ അവസാനത്തെ കല്ല് വെച്ച
അന്ന് തന്നെയായിരുന്നു ഈഗൻ വെസ്റ്ററോസിൽ വന്ന് ഇറങ്ങിയത് എന്നാണ്.
ചിലപ്പോൾ അതൊരു ദിവ്യമായ ശകുനം ആയിരുന്നിരിക്കാം.
ചിലപ്പോൾ ഡ്രാഗണുകൾ അവിടെ എത്തുന്നതിന് മുൻപേ കല്പണിക്കാർക്ക് അവിടെ നിന്നും തടി തപ്പണം എന്ന് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആയിരുന്നിരിക്കാം.
അവർ മാത്രമായിരുന്നില്ല.
ഈഗന്റെ വരവ് അറിഞ്ഞ്
ഹാരെന്റെ റിവർ ലോർഡുകൾ ലഹളയുണ്ടാക്കി അത് നയിച്ചിരുന്നത് റ്റള്ളി കുടുംബം ആയിരുന്നു.
അത് ഹാരെൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമാണ്.
ഹാരെൻഹാളിന് ഒരു ലക്ഷം ആളുകളുടെ സൈന്യത്തെ പോലും എതിർത്ത് നിൽക്കാൻ ആകുമായിയുന്നു.
ഒരു ഏണിക്കും ആകില്ലായിരുന്നു അതിന്റെ മതിലിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥലം വരെ എത്താൻ.
ഒരു ഇടിയന്ത്രതത്തിനും ആകില്ലായിരുന്നു അതിന്റെ മതിൽ തകർക്കാൻ.
കോട്ട ഒരു വൃദ്ധയായ കന്യകയുടെ *** പോലെ കടക്കാൻ കഴിയാത്തത് ആയിരുന്നു.
ഹാരെൻ തന്നെ അയാളുടെയും , അയാളുടെ പുത്രന്മാരുടെയും അയാളുടെ അയൺബോണിന്റെയും ചുറ്റും ഉണ്ടായിരുന്ന കവാടങ്ങൾ എല്ലാം അടച്ചു ,
എന്നിട്ട് ഈഗന്റെ സൈന്യം ലക്ഷ്യം കാണാതെ മടങ്ങുന്നതും കാത്ത് ഇരുന്നു.
അവസാനം ഈഗൻ ആ ഭീമാകാരമായ കോട്ട കണ്ടപ്പോൾ , അയാൾ സന്ധിചെയ്യാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഹാരെൻ അത് അനുവദിച്ചു.
വലേറിയ ആയിരുന്നു ലോകം കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ സാമ്രാജ്യം.
ഹാരെന് അതിന്റെ ചാരത്തിൽ മൂത്രം ഒഴിക്കണം എന്നായിരുന്നു.
ഈഗൻ : "ഇപ്പോൾ തന്നെ കീഴടങ്ങിയാൽ , നിനക്ക് അയൺ ഐലഡ്സിന്റെ ലോർഡ് ആയി തന്നെ തുടരാം."
"ഇപ്പോൾ തന്നെ കീഴടങ്ങിയാൽ , നിനക്ക് ശേഷം ഭരിക്കാൻ നിന്റെ പുത്രന്മാരും ജീവനോടെയുണ്ടാകും."
"നീ കണ്ടില്ലേ മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്ത് എന്റെ സൈന്യം നിൽക്കുന്നത്."
"നീ കണ്ടില്ലേ എന്റെ ഡ്രാഗണുകളെ."
ഹാരെൻ: "എന്റെ മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്ത് എന്താണ് എന്നത് എന്നെ സംബന്ധിക്കുന്ന വിഷയം അല്ല"
"ആ മതിലുകൾ ശക്തവും നല്ല കനമുള്ളതും ആണ്."
ഈഗൻ : " ഡ്രാഗണുകൾക്ക് പറക്കാം"
(ഹാരെൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിക്കുന്നു.)
ഹരെൻ : "പക്ഷേ കല്ലുകൾ കത്തില്ലല്ലോ "
ഈഗൻ : "സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ പരമ്പര അവസാനിക്കും"
ഹാരെൻ : കാർക്കിച്ച് തുപ്പിയിട്ട് തിരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോട്ടയിലേയ്ക്ക് പോയി.
അകത്ത് കയറിയ ഉടൻ തന്നെ അദ്ദേഹം സ്ഥലങ്ങളും, സമ്പത്തും പിന്നെ റ്റള്ളികളുടെ പെൺമക്കളെയും എല്ലാം
ഈഗനെയും അവന്റെ ഡ്രാഗണുകളെയും നിലംപരിശ് ആക്കുന്നയാൾക്ക് നൽകും എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
സൂര്യൻ ചക്രവാളത്തിന് താഴെ മുങ്ങി തുടങ്ങിയതും ,
കോട്ടമതിലിന് മുകളിൽ റോന്തു ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഹാരെന്റെ എല്ലാ ആൾക്കാരും,
വീശിയടിക്കുന്ന ഓരോ കൊടുങ്കാറ്റിനും ഒപ്പം ചിറകിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.
പക്ഷേ ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ച് അസ്തമിച്ചിട്ടും
ഡ്രാഗണുകളെ ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
വിസേരിസ് : അയൺ ബോണുകൾ കോട്ട മതിലുകൾ മുഴക്കി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ,
ഈഗൻ തന്റെ ബലേറിയൻ എന്ന ഡ്രാഗണെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഉയരത്തിലേയ്ക്ക് ആ രാത്രിയിലെ ആകാശത്തിലേയ്ക്ക് പറത്തുകയായിരുന്നു.
മഹത്തായ ഹാരെൻഹാൾ കോട്ട പോലും അവരുടെ കീഴിൽ ഒരു ചിതല്‍പുറ്റ്‌ പോലെ തോന്നാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തത്.
എന്നിട്ട് അവർ നേരെ കോട്ടയിലേയ്ക്ക് കുതിച്ചു , നല്ലവണ്ണം സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ മതിൽ കെട്ടിന് ഉള്ളിലേയ്ക്ക്.
ഹാരെൻ ഹാളിലെ 5 ഗോപുരങ്ങൾ ഒരു കൈ എന്ന പോലെ ഈഗന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് എത്തിയിരുന്നു.
ബലേരിയൻ അവന്റെ വാ തുറന്ന് എല്ലാ വിരലുകളെയും തീയിൽ കുളിപ്പിച്ചു.
യൂറോൺ : ഹാരെൻ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു, കല്ലുകൾ കത്തില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ മനുഷ്യർ കത്തുമായിരുന്നു.
അത് ഇനി അവർ അയൺബോണുകൾ ആണെങ്കിൽ പോലും(അടക്കി ചിരിക്കുന്നു)
ആ ഡ്രാഗൺ എന്റെ പൂർവ്വികരെ കത്തിച്ച് ചാമ്പലാക്കി.
അവരുടെ നിലവിളി അതിജീവിച്ചവരെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
ഹാരെന്റെ സൈനികർ കോട്ട മതിലിന് മുകളിൽ നിന്നും ചാടി മരിച്ചു.
അവർ മതിലിനോട് ചേർന്ന് ചുരുണ്ട് കൂടിയിരുന്ന് മരിച്ചു.
അവർ മുറ്റത്ത് കൂടി ഓടി നടന്ന് മരിച്ച് വീണു.
ഹാരെനും അവന്റെ പുത്രന്മാരും കോട്ടയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ അഭയം തേടി.
കല്ലുകൾ കത്തിയില്ല,
പക്ഷേ അതിലേയ്ക്ക് ബലേറിയൻ തീ ഊതിയപ്പോൾ അത് ചൂടായി വെളുത്ത നിറത്തിൽ തിളങ്ങി.
(പരിഹാസപൂർവ്വം ചിരിക്കുന്നു)
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കോട്ട ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അടുപ്പ് ആയി മാറി,
ഹോയർ കുടുംബത്തിലെ അവസാനത്തെ ആളെപ്പോലും അതിനകത്തിട്ട് ചുടുന്ന ഒരു അടുപ്പ്.
വിസേരിസ് : കോട്ട മതിലിന്റെ പുറത്ത്,
ഹാരെൻ ഹാളിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ ചുവന്ന നിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്നത് ആ രാത്രി കണ്ടു.
എന്നിട്ട് അവ അഞ്ച്‌ വലിയ മെഴുക് തിരികൾ എന്ന പോലെ വളയാനും ഉരുകാനും തുടങ്ങി.
ഉരുകി ഒലിച്ച കല്ലുകൾ അവയുടെ വശങ്ങളിൽ കൂടി മെഴുക് പോലെ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ , ഈഗൻ പുതിയ ഒരു റിവർലാൻഡ്സ് നിർമ്മിച്ചു.
അയാൾ വിപ്ലവകാരിയായിരുന്ന എഡ്മിൻ റ്റള്ളിയെ ട്രിഡെന്റിലെ സുപ്രധാന ലോർഡ് ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു,
എന്നിട്ട് മറ്റ് റിവർ ലോർഡുകളെ കൊണ്ട് അയാളെ അവരുടെ ജന്മിയായി അംഗീകരിച്ച് കൊണ്ട് കൂറ് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യിപ്പിച്ചു.
നൂറ്റാണ്ടുകളോളം , ഹോയർ കുടുംബം റിവർ ലാൻഡ്സിനെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
റ്റള്ളി കുടുംബത്തിന്റെ ഭരണത്തിന് കീഴിൽ
റിവർലാൻഡ്സ് അവസാനം സമാധാനവും സമ്പല്‍സമൃദ്ധിയും കൈ വരിക്കും.
കോട്ടകൾ മനുഷ്യർക്ക് കയറാൻ ആകുന്ന വിധം തണുത്ത ശേഷം ,
അയാൾ നശിപ്പിച്ച ഹാരെൻഹാളിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ചാരമായ ശവ ശരീരങ്ങളും , കരിഞ്ഞ കല്ലുകളും
അയാളുടെ മുൻ ശത്രുക്കളുടെ ഛിന്നഭിന്നമായതും ഉരുകിയതുമായ വാളുകളും അയാൾ അവിടെ കണ്ടു
ആ ഉപയോഗ ശൂന്യമായ വാളുകൾ എല്ലാം ശേഖരിച്ച് ഈഗൻകോട്ടയിലേയ്ക്ക് അയക്കാൻ പറഞ്ഞത് അയാളുടെ ആൾക്കാരെ ആശയ കുഴപ്പത്തിൽ ആക്കി.
അദ്ധ്യായം : നാല് ഡുരൻഡോൺ കുടുംബം . സ്‌റ്റോം രാജാക്കന്മാർ
വാരിസ് : ഈഗൻ കിരീട ധാരണത്തിന് ശേഷം ഹാരെൻഹാളിലേയ്ക്ക് പട നയിച്ചപ്പോൾ
ഓറിസ് ബരാത്തിയൻ അയാളുടെ ഭൂരിഭാഗം സൈന്യത്തെയും മഹാറാണി റേനിസിനെയും അവളുടെ ഡ്രാഗണേയും കൊണ്ട്
തെക്കോട്ട് പുറപ്പെട്ടു , ആക്രമിക്കാൻ ഉള്ള കാരണങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ വേണ്ടി.
സ്‌റ്റോംലാൻഡ്സിന്റെ അഹങ്കാരിയായ രാജാവ് അർഗിലിക്ക്
അർഗിലിക്കിന്റെ ഭരണ കേന്ദ്രം സ്‌റ്റോംസ് എൻഡിൽ ആയിരുന്നു.
ഹാരെൻഹാളിന് ശേഷം ഒരിക്കലും കടന്ന് കയറാൻ കഴിയില്ല എന്ന് കരുതിയിരുന്ന വെസ്റ്ററോസിലെ തന്നെ രണ്ടാമത്തെ കോട്ട .
അർഗിലിക്ക് അഹങ്കാരി ആയിരുന്നിരിക്കാം , പക്ഷേ അയാൾ ഒരു വിഡ്ഢിയോ ഭീരുവോ ആയിരുന്നില്ല.
അയാളുടെ ലോർഡുകൾ ഉപദേശിച്ചത് കവാടങ്ങൾ അടച്ച് വളഞ്ഞ് ആക്രമണം കഴിയുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാൻ ആയിരുന്നു.
പക്ഷേ ഹാരെൻഹാളിൽ സംഭവിച്ചത് എന്തായിരുന്നു എന്ന് ആയാളും കേട്ടിരുന്നു.
ഒരു പന്നി കുഞ്ഞിനെ പോലെ അയാളുടെ സ്വന്തം കോട്ടയിൽ കിടന്ന് പൊരിയാൻ അയാൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
അയാൾ വാളും കയ്യിൽ എന്തി വിജയമാണെങ്കിലും പരാജയമാണെങ്കിലും ഒരു പോലെ നേരിടാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
അയാൾ അയാളുടെ ബാനറുകളെയും വിളിച്ച് ഓറിസ് ബരാത്തിയനെ യുദ്ധ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് നേരിടാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടു.
റീനിസിന്റെ ഡ്രാഗൺ മെറാക്‌സെസിന് നന്ദി,
ഓറിസിന് അറിയാമായിരുന്നു അർഗിലാക്ക് വരുന്നുണ്ട് എന്നും , അയാൾക്ക് എത്ര ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും.
അയാൾ എത്ര വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു പടയോട്ടം നടത്തിയിരുന്നത് എന്ന് പോലും അറിയാമായിരുന്നു.
അത് കൊണ്ട് ഓറിസ് ഉയർന്ന ഒരു സ്ഥലം പിടിച്ചെടുത്ത് അവിടെ അർഗിലിക്കിന് വേണ്ടി കാത്ത് ഇരുന്നു.
രണ്ട് സൈന്യങ്ങൾ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ,
കാറ്റ് അവരുടെ നേർക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു , ആകാശത്ത് നിന്നും മഴ പെയ്യാനും തുടങ്ങി,
ആ യുദ്ധത്തിന് "ദി ലാസ്റ്റ് സ്‌റ്റോം" എന്ന പേര് നൽകുന്ന ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ആയിരുന്നു അത്.
രാജാവ് അർഗിലിക്കിന്റെ ലോർഡുകൾ അയാളോട് കാലാവസ്‌ഥ ശാന്തമാകുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു,
പക്ഷേ സ്റ്റോം കിംഗ്‌ കണ്ടത് മഴ
കുന്നിൻ പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ബരാത്തിയൻ സൈനികരുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ആഞ്ഞ് അടിക്കുന്നതാണ്,
അർഗിലിക്കിന് ആണെങ്കിൽ ബരാത്തിയൻ സൈന്യത്തിന്റെ ഇരട്ടി ആളുകൾ സൈന്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു,
അവർക്ക് ഉള്ളതിന്റെ നാല് ഇരട്ടിയായിരുന്നു യോദ്ധാക്കളുടെയും കുതിരകളുടെയും എണ്ണം.
അർഗിലിക്ക് ആക്രമിച്ചു.
മൂന്ന് തവണ അർഗിലിക്ക് ബരാത്തിയൻമാരുടെ മുൻ നിരയ്ക്ക് എതിരെ യോദ്ധാക്കളെ നയിച്ചു,
പക്ഷേ കുന്നുകൾ ചരിഞ്ഞവയും മഴ മണ്ണിനെ മുഴുവൻ ചെളിയാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
- കുതിരകൾ പൂണ്ട് പോകാനും തെന്നി പോകാനും തുടങ്ങി.
ആക്രമണങ്ങൾ എല്ലാം തകരുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധം തോറ്റത് പോലെ തോന്നി .
അത് അർഗിലിക്ക് കുന്തം പിടിച്ച യോദ്ധാക്കളോട് കുന്നിൻ പുറത്തേയ്ക്ക് കയറാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നത് വരെ
മഴ കാരണം ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാതിരുന്നതിനാൽ ബരാത്തിയൻമാർ അവരെ കണ്ടപ്പോഴേയ്ക്കും ഒരുപാട് വൈകി പോയിരുന്നു.
- ഒരു കുന്നിലുള്ളവർ തോറ്റു , അതിന് ശേഷം അടുത്തതും അതിന്റെ അടുത്തതും തോറ്റു.
അങ്ങനെ അവസാനം നടുക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ഒന്ന് മാത്രം ബാക്കിയാകുന്നത് വരെ അത് തുടർന്നു.
അർഗിലിക്കിന് അതുവഴി തകർത്ത് കയറാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ,
അയാൾക്ക് ആക്രമിക്കാൻ വന്ന സൈന്യത്തെ രണ്ടായി വിഭജിച്ച് രണ്ട് വിഭാഗത്തെയും ആക്രമിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
അർഗിലിക്കും അയാളുടെ ആളുകളും ആക്രമിച്ചു , ബരാത്തിയൻമാരുടെ നിര തകർന്നു.
അപ്പോൾ മഹാറാണി റീനസിനെയും മെറാക്സെസിനെയും കണ്ടു.
അർഗിലിക്കിന്റെ മുൻനിര ആളി കത്താൻ തുടങ്ങി, അയാളുടെ ആളുകൾ പിടിക്കാനും.
- വിജയിക്കാൻ വേണ്ടി നടത്തിയ ആക്രമണം ആകെ താറുമാറ്‌ ആയി.
അർഗിലിക്ക് തന്നെ കുതിരപ്പുറത്ത് നിന്നും എടുത്ത് എറിയപ്പെട്ടു.
പക്ഷേ എന്നിട്ടും അയാൾ കീഴടങ്ങിയില്ല.
ഓറിസ് ബരാത്തിയൻ എത്തിയപ്പോൾ,
അയാൾ കണ്ടത് പഴയ രാജാവ് അര ഡസൻ ആളുകയുടെ മുന്നിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് ആയിരുന്നു.
മറ്റൊരു അര ഡസൻ ആളുകൾ അയാളുടെ കാൽ കീഴിൽ മരിച്ച് കിടന്നിരുന്നു.
ഓറിസ് രാജാവിനെ അയാൾക്ക് തുല്യനായി നിന്ന് തന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി കുതിരപുറത്ത് നിന്നും ഇറങ്ങി.
എന്നിട്ട് അർഗിലിക്കിന് കീഴടങ്ങാൻ ഉള്ള അവസാനത്തെ അവസരവും നൽകി.
അർഗിലിക്ക് അതിന് പകരം അയാളെ ശപിച്ചു.
അവർക്ക് ചുറ്റും കൊടുങ്കാറ്റ് താണ്ഡവമാടികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ,
ദുർമുഖം കാണിക്കുന്ന പഴയ യോദ്ധാവും താടികാരൻ ആയ പുതുപണക്കാരനും
തമ്മിൽ ജീവനും രാജ്യത്തിനും വേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്തു.
- അവസാനം , അർഗിലിക്കിന്റെ ആഗ്രഹം സഫലമായി.
അയാൾ കയ്യിൽ ഒരു വാൾ പിടിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ മരിച്ച് വീണു.
അർഗിലിക്കിന്റെ മരണ വാർത്ത പടർന്ന് കൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ,
അയാളുടെ യോദ്ധാക്കളും ലോർഡുകളും അവരുടെ വാളുകൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ഓടി.
ഓറിസും അയാളുടെ മുൻനിരയും നേരെ സ്‌റ്റോംസ് എൻഡിലേയ്ക്ക് പോയി അർഗിലിക്കിന്റെ കോട്ടയിൽ ഈഗന് ഉള്ള അവകാശം പ്രഖ്യാപിക്കാൻ വേണ്ടി.
അവിടെ അവർ കണ്ടത് കവാടങ്ങൾ അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്നതും , മതിൽ ക്കെട്ടിൽ ആളുകൾ നിൽക്കുന്നതും ആണ്.
അർഗിലിക്കിന്റെ മകൾ അയാളുടെ കിരീടം ഏറ്റെടുത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു,
സ്‌റ്റോമിന്റെ പുതിയ റാണിക്കും കീഴടങ്ങുന്നത് അവളുടെ അച്ഛനെ പോലെ തന്നെ അത്ര ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യം ആയിരുന്നില്ല.
ഇവിടെ ഓറിസിന് ആകെ എല്ലുകളും ,രക്തവും , ചാരവും മാത്രമേ ജയിച്ച് നേടാൻ ആകൂ എന്ന് അവൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
പക്ഷേ അവളുടെ ആളുകൾ അവളെക്കാൾ ദുര്ബലരായിരുന്നു,
അന്ന് രാത്രി ഓറിസിന്റെ പാളയത്തിലേയ്ക്ക് അർഗിലിക്കിന്റെ മകളെ
വായിൽ തുണി തിരുകി നഗ്നയാക്കി ചങ്ങലയിൽ ഇട്ട് അവർ എത്തിച്ചു.
അർഗിലിക്ക് അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഓറിസിന് കൊടുക്കുന്നത് നിരസിച്ചിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ , ഓറിസിന് അയാൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവളുടെ ഏത് ഭാഗം വേണമെങ്കിലും എടുക്കാം.
പക്ഷേ ഓറിസ് ആ പെണ്ണിനെ ചങ്ങലയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു.
അയാളുടെ വസ്ത്രം കൊണ്ട് അവളെ പൊതിഞ്ഞ ശേഷം അവൾക്കൊരു ഗ്ലാസ്സ് വൈൻ ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു.
അയാൾ അവളോട് പറഞ്ഞു അയാൾ ഡുരൻഡോൺ കുടുംബത്തിന്റെ ആയുധങ്ങളും മുദ്രാവാക്യവും , ബാനറുകളും എല്ലാം എടുക്കുമെന്ന്,
ലാസ്റ്റ് സ്‌റ്റോമിലെ അവളുടെ അച്ഛന്റെ ധൈര്യത്തിനോടുള്ള ആദരവ് ആയിട്ടായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്.
കളയാനും വേണ്ടി ഓറിസിന് അത് ഒന്നും ഒട്ടും തന്നെ സ്വന്തമായി ഇല്ലാതിരുന്നത് സൗകര്യമായി.
കിരീടം ധരിച്ച ഒരു കാലമാൻ ആയി ബരാത്തിയൻ കുടുംബത്തിന്റെ ചിഹ്നം,
സ്‌റ്റോംസ് എൻഡ് അവരുടെ ഭരണ കേന്ദ്രവും.
അർഗിലാക്കിന്റെ മകൾക്ക് അവളുടെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ തന്നെ നിൽക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞു,
അത് ഒരു ലേഡി ആയിട്ട് ആയിരുന്നു രാജകുമാരയായിട്ട് ആയിരുന്നില്ല.
സ്‌റ്റോംലാൻഡ്സ് അപ്പോഴേക്കും ഈഗന്റേത് ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ബഹുമാന സൂചകമായി ഈഗൻ ഓറിസ് പരാജയപ്പെടുത്തിയ ആളുകളുടെ വാളുകൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്തിനായിരുന്നു അത് എന്ന് , ഓറിസിന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
അദ്ധ്യായം : അഞ്ച്‌ ലാനിസ്റ്റർ കുടുംബം : റോക്കിന്റെ രാജാക്കന്മാരും ഗർഡനർ കുടുംബം : റീച്ചിന്റെ രാജാക്കന്മാരും
ജാമി : ഈഗൻ ഇപ്പോൾ ആ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളിൽ രണ്ട് എണ്ണം ഭരിക്കുന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ ഇനി ഈഗന് അത് തുണ്ട് തുണ്ട് ആയി കൈക്കലാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
ആയിരം വർഷത്തിൽ ആദ്യമായി ,
രാജാക്കന്മാർ അവർ തമ്മിലുള്ള കലഹങ്ങൾ എല്ലാം മാറ്റി വെച്ച് ഒരു പൊതു ശത്രുവിന് എതിരെ സൈന്യങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിച്ചു.
എന്റെ പൂർവ്വികൻ , ലാനിസ്റ്റർ കുടുംബത്തിലെ ലോറെൻ ,
ആയിരുന്നു ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളിലേക്കും വെച്ച് ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ കുടുംബത്തിന്റെ തലവൻ.
രാജാവ് ലോറെൻ തന്റെ സൈന്യത്തെ റീച്ചിലെ രാജാവായ ഗാർഡനർ കുടുംബത്തിലെ മേണിന്റെ സൈന്യവുമായി ചേർത്തപ്പോൾ
ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സൈന്യം അവരുടേത് ആയി,
ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കാൻ വരുന്നവനെ തകർക്കാൻ ഉള്ള ഒരു "ഉരുക്ക് മുഷ്ടി" എന്ന് ആണ് അതിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്.
പക്ഷേ ഒരു ഉരുക്ക് മുഷ്ടിക്ക് യുദ്ധത്തിൽ ഒരാളുടെ മുഖം ഇടിച്ച് തകർക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ ,
നിങ്ങൾ അതും കൊണ്ട് വെറും പക്ഷികളെയോ മൃഗങ്ങളെയോ വേട്ടയാടാൻ പോയാൽ അത് ഒരു പൊട്ടത്തരമായി പോകും.
ഈഗണിന് ആണെങ്കിൽ അത് രണ്ടും ആയ ഒരു ജീവി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആ രാജാക്കന്മാർ ഒരിക്കലും ഒരു ഡ്രാഗനെ കണ്ടിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല , പിന്നെയാണ് യുദ്ധം ചെയ്യുക .
അവർ ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങളായി പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്യുകയായിരുന്നു,
വിജയം എപ്പോഴും വലിയ സൈന്യത്തിന് ആയിരുന്നു.
തീർച്ചയായും ഈഗന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ 5 ഇരട്ടിയുള്ള ഒരു സൈന്യത്തിന് ഒരു ഡ്രാഗനെയൊക്കെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയും..
പക്ഷേ ഈഗൻ വന്നത് മൂന്ന് എണ്ണവും ആയിട്ടായിരുന്നു.
എന്നിട്ടും , ലാനിസ്റ്റേഴ്‌സും ഗാർഡനേഴ്‌സും വിജയിക്കും എന്ന് തന്നെയാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്.
അവർ തിരഞ്ഞെടുത്ത യുദ്ധഭൂമി വളരെ ബ്രിഹത്തായ നല്ല ഉറപ്പുള്ള തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തോട് കൂടിയ ഒന്നായിരുന്നു.
വില്ലാളികൾക്കും കുതിരപ്പടയ്ക്കും വളരെ അനുയോജ്യമായ ഒരു യുദ്ധഭൂമി.
പക്ഷേ ആ രണ്ട് രാജാക്കന്മാരും ആലോചിച്ചത് പോലും ഇല്ല എന്തിന് ആണ് ഈ ഭൂമി ഇത്ര ഉറപ്പുള്ളത് ആയിരിക്കുന്നത് എന്ന്.
രണ്ട് ആഴ്ചകൾ ആയി ഒരു മഴ പോലും പെയ്തിരുന്നില്ല.
അതിന്റെ അർത്ഥം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഗോതമ്പും പുല്ലും എല്ലാം നല്ല പോലെ ഉണങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു.
- ഡ്രാഗണുകൾക്കും വളരെ അനുയോജ്യമായത്.
ആദ്യം രാജാക്കന്മാരെല്ലാം വിജയിച്ച് വരും എന്ന പോലെ തന്നെയായിരുന്നു ഇരുന്നത്.
യുദ്ധത്തിനുള്ള കൊമ്പ് ഊതിയപ്പോൾ ,അവരുടെ സൈന്യം ഈഗന്റെ വശങ്ങളിലെ സൈന്യത്തെയെല്ലാം തൂത്ത് വാരി.
അവരുടെ ഉരുക്ക് മുഷ്ടിയായ കുതിരപ്പട അയാളുടെ സൈന്യത്തിന്റെ നടുക്ക് കൂടെ തകർത്ത് കയറി കൊണ്ടിരുന്നു.
ഡ്രാഗണുകൾക്ക് യുദ്ധത്തിലേയ്ക്ക് ഒന്ന് കടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നതിന് മുൻപായിരുന്നു അത്.
പക്ഷേ അപ്പോഴേയ്ക്കും ഈഗനും അവന്റെ സഹോദരിമാരും പോയി ഡ്രാഗണുകളെ അഴിച്ച് വിട്ടു.
പടയാളികളുടെ നേർക്ക് ആയിരുന്നില്ല, അവർക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ടായിരുന്ന ഉണങ്ങിയ പാടങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആയിരുന്നു അത്.
ഉരുക്ക് മുഷ്ടി അയഞ്ഞു.
എന്നിട്ട് അത് ദയയ്ക്ക് വേണ്ടി നീട്ടി യാചിക്കുന്ന വെറും ഒരു കൈ ആയി മാറി.
ഈഗൻ വാക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നത് പോലെ , അയാൾക്ക് ഒരു ദയയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
4,000 ൽ അധികം ആളുകൾ ആ തീയിൽ കിടന്ന് മരിച്ചു ,വേറെ ഒരു ആയിരം പേർ അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടും.
പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ തിരിച്ച് അവരുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയത് ഭീകര രൂപത്തിൽ ആയിരുന്നു,
കത്തി കരിഞ്ഞതും മുറിവുകൾ കൊണ്ടും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധമായിരുന്നു.
ഗാർഡനർ കുടുംബം ഒരിക്കലും തിരിച്ച് പോയില്ല.
ഗായകർ വിളിക്കുന്നത് പോലെ "ഫീൾഡ് ഓഫ് ഫയർ" ഗാർഡനർ വംശ പരമ്പരയിലെ അവസാനത്തെയാളെ വരെയും സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.
അവർക്ക് പകരം ടൈറൽ കുടുംബം അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് ഉയർന്ന് വന്നു.
റീച്ചിന്റെ ലോർഡുകൾ ആയിട്ടും തെക്ക് ദേശത്തിന്റെ രക്ഷാധികൾ ആയിട്ടും.
എന്റെ പ്രശസ്തന്മാരായ പൂർവ്വികരുടെ കാര്യം പറയുകയാണെങ്കിൽ,
യുദ്ധം തോറ്റു എന്ന് രാജാവ് ലോറെൻ കണ്ടപ്പോൾ,
അദ്ദേഹം തീയുടെയും പുകയുടെയും ഒരു മതിലിൽ കൂടി ഓടി സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് പോയി
അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത ദിവസത്തെ വീരോചിതമായ പിടിക്കപെടലിലേയ്ക്ക്,
അവിടെ വെച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ വാൾ താഴെ വെച്ച് ഈഗന് മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി.
ഈഗൻ , അയാളുടെ വാക്കിനോട് നീതി പുലർത്തി അങ്ങനെ ലാനിസ്റ്റർ കുടുംബത്തെ
കാസ്റ്റർലി റോക്കിന്റെ ലോർഡുകൾ ആയിട്ടും പടിഞ്ഞാറ് ദേശത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരികൾ ആയിട്ടും നിയമിച്ചു.
എന്തിന് അയാൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരിക്കണം ?
ഒരു ലാനിസ്റ്റർ എപ്പോഴും അവന്റെ കടങ്ങൾ വീട്ടും , ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവന് രാജാവിനോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അത് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അഭിവൃദ്ധമാക്കല്‍ എങ്കിലും അർഹിക്കുന്നുണ്ട്
കൂടാതെ ഈഗന് വാളുകൾ ശേഖരിക്കാൻ ഉള്ള ഭ്രമം ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് തലകൾ ശേഖരിക്കാൻ ഉള്ളത് ആയിരുന്നില്ല
അയാളുടെ ആളുകൾ ഫീൾഡ് ഓഫ് ഫയറിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തിയ ലോറെന്റെ വാളും ആ കൂട്ടത്തിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു.
എന്നിട്ട് അവ തിരിച്ച് ഈഗൻകോട്ടയിലേയ്ക്ക് അയച്ചു.
അദ്ധ്യായം : ആറ് സ്റ്റാർക്ക് കുടുംബം : ശൈത്യകാലത്തിന്റെ രാജാക്കന്മാർ
സാൻസ: ഭൂരി ഭാഗം തെക്ക് ദേശങ്ങളും ഈഗന്റെ കയ്യിൽ ആയതോടെ
ആ അക്രമിയെ തിരിച്ച് ഓടിക്കാൻ ഉള്ള സാധ്യത ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് വടക്ക് ദേശത്തിന് ആയിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ ശ്രമിക്കാൻ എങ്കിലും തയ്യാർ ആയിരുന്നെങ്കിൽ.
ഞങ്ങളുടെ തെക്കന്മാരായ ശത്രുക്കളെ പോലെ
വടക്ക് ദേശത്തെ കീർത്തിക്കോ സ്വർണ്ണത്തിനോ വേണ്ടി , ഒരൊറ്റ രാജ്യമായി ശൈത്യകാലങ്ങളുടെ രാജാക്കൻമാരായിരുന്ന സ്റ്റാർക്കുകൾ രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല.
എങ്കിലും രണ്ടും കുറച്ചൊക്കെ ഇവിടെ ഉണ്ട് , ജീവിക്കാൻ വേണ്ടത് മാത്രം.
വെസ്റ്ററോസിൽ ആകെ ,
വടക്ക് ദേശത്തിന് മാത്രമേ ഓർമ്മയുള്ളൂ ഡ്രാഗണുകളെക്കാൾ വളരെ മോശമായ ചിലത് സൈന്യങ്ങളെ കൊന്ന് തള്ളിയത്.
ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ,
മനുഷ്യരുടെ രാജ്യത്ത് സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുകയും ദീർഘമായ രാത്രി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
മഞ്ഞ് കട്ടകളിൽ നിന്നും മഞ്ഞിൽ നിന്നും പുതിയ ഒരു വംശം ഉയർന്നു വന്നു , വൈറ്റ് വാക്കറുകൾ.
അവർ കിരീടമൊന്നും ചോദിച്ചില്ല , ഒരു നിബന്ധകളും മുൻപോട്ട് വെച്ചതുമില്ല, ഒരു ജീവനെയും അവർ വെറുതെ വിട്ടതും ഇല്ല.
അവരുടെ ഒപ്പം മരിച്ചവരും വന്നു.
മാനവരാശി വംശനാശത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ ഒരു സ്റ്റാർക്ക് കാടിന്റെ മക്കളെ തേടി കണ്ട് പിടിച്ചു,
വെസ്റ്ററോസിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ വംശം ആയിരുന്നു അവർ,
ഒരിക്കൽ അവരുമായി യുദ്ധത്തിൽ ആയിരുന്ന മനുഷ്യരുമായി സൗഹൃദത്തിൽ ആകാൻ അവരെ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഒരുമിച്ച് ആ രണ്ട് വർഗ്ഗക്കാരും കൂടി വാക്കേഴ്‌സിനെ എപ്പോഴും ശൈത്യകാലം മാത്രം ഉള്ള ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ച് അയച്ചു.
എന്നിട്ട് ആ സ്ഥലത്തെ അവർ ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ആ വൻമതിൽ കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചു,
300 മൈൽ ദൂരത്തോളം മഞ്ഞും കല്ലും ഭൂമിയിൽ 700 അടിയോളം ഉയരത്തിൽ അത് അങ്ങനെ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നു.
അതിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ , അവർ നൈറ്റ്സ് വാച്ച് സ്ഥാപിച്ചു,
ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ മരിച്ചവരിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാ ബന്ധിതരായ ഒരു സഹോദര സംഘം .
അവരുടെ പ്രതിജ്ഞ അവരുടെ പദവികളും കുറ്റങ്ങളും മായിച്ച് കളയും.
വിസേരിയസ്: ദീർഘമായ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം വടക്ക് ദേശം ഒരു ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്ന കാര്യം അവർ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരുപക്ഷേ അത് അഹങ്കാരം കൊണ്ടായിരിക്കാം , ഒരു പക്ഷേ അത് വെറും അറിവില്ലായ്‌മ കൊണ്ടായിരിക്കാം.
വടക്ക് ദേശത്തിന്റെ കാര്യമായത് കൊണ്ട് ആർക്കും അത് പറയാൻ പറയാൻ ആവില്ല.
പക്ഷേ ഈഗന്റെ ഡ്രാഗണുകളെ കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത പരക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ,
ശൈത്യകാലത്തിന്റെ രാജാവായ ടോർഹെൻ സ്റ്റാർക്കിന് അറിയാമായിരുന്നു അയാൾക്ക് ഇനി അധിക കാലത്തേക്ക് വെസ്റ്ററോസിനെ മറക്കാൻ ആവില്ല എന്ന്.
അയാൾ അയാളുടെ ലോർഡുകളെ വിന്റർഫെല്ലിലേയ്ക്ക് വിളിപ്പിച്ചു.
ഒരുപാട് വിഡ്ഢികൾ ആ ഭീഷണിയെ ധിക്കരിച്ച് തള്ളി.
അതേ സമയം ബാക്കിയുള്ളവർ തെക്ക് ദേശം മുഴുവൻ കത്തി തീരാൻ എത്ര നേരം എടുക്കും എന്ന് വാത് വെക്കുകയായിരുന്നു.
സൈന്യങ്ങളെ അണിനിരത്ത് എന്ന ഒറ്റ ആജ്ഞ കൊണ്ട് ടോർഹെൻ അവരെയെല്ലാം നിശ്ശബ്ദരാക്കി.
എന്നിട്ട് ആ സൈന്യത്തെയും കൊണ്ട് വടക്ക് ദേശത്ത് നിന്നും ഇറങ്ങി.
സാൻസ : റോക്കിന്റെയും റീച്ചിന്റെയും രാജാക്കന്മാർ ഫീൾഡ് ഓഫ് ഫയറിൽ കിടന്ന് കത്തുമ്പോൾ ,
ദീർഘമായ രാത്രിക്ക് ശേഷം കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ വടക്ക് ദേശക്കാരുടെ സൈന്യം
നെക്കും കടന്ന് റിവർലാൻഡ്സിലേയ്ക്ക് നീങ്ങി.
പക്ഷേ രാജാവ് ടോർഹെൻ ട്രിഡന്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ ,
എതിർവശത്തുള്ള നദീതീരത്ത് അദ്ദേഹം കണ്ടത്
ഈഗൻ കീഴടക്കിയ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുടെയും കൂടിചേർന്നുള്ള സൈന്യത്തിന്റെ ശക്തി ആയിരുന്നു.
ടോർഹെന്റെ സൈന്യത്തെക്കാളും വലിയ ഒരു സൈന്യം ഒപ്പം 3 ഡ്രാഗാണുകളും.
വിസേരിയസ് : അന്ന് രാത്രി , ടോർഹെൻ ഒരു യോഗം വിളിച്ച് കൂട്ടി അതിൽ അയാളുടെ എല്ലാ ലോർഡുകളും ഉപദേശകരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചിലർക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യണം എന്നായിരുന്നു , വടക്ക് ദേശത്തിന്റെ ധീരത കൊണ്ട് ആ ദിവസം അവർ വിജയിക്കും എന്ന വിശ്വാസവും ,
അങ്ങനെ ട്രിഡന്റിൽ കിടന്ന് കത്തി ചാമ്പലാകാൻ
അവരിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് മോട്ട് കലീനിലേയ്ക്ക് പിൻവാങ്ങണം എന്നായിരുന്നു,
തെക്ക് ദേശക്കാരുടെ എല്ലാ ആക്രണങ്ങൾക്കെതിരെയും അവർ തിരിച്ചടിച്ചത് ആ കോട്ടയിൽ ഇരുന്ന് ആയിരുന്നു , അവിടെ കിടന്ന് കത്തി ചാകണം എന്നായിരുന്നു.
ചാകാൻ ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ലോർഡിന് ഇരുട്ടത്ത് ഈഗന്റെ പാളയം ആക്രമിക്കണം എന്ന് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നിട്ട് ഉറങ്ങുമ്പോൾ ആ ഡ്രാഗണുകളേയും കൊല്ലണം എന്ന് അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് അവയുടെ ഉടമസ്ഥരെ കൊല്ലണം എന്ന്.
അയാളുടെ വിധി എന്താകും എന്ന് പറയാൻ തന്നെ പ്രയാസം.
കത്തിക്കുമോ , തലവെട്ടുമോ , അംഗ വിച്ഛേദം ചെയ്യുമോ ?
ഒരു പക്ഷേ മൂന്നും ചെയ്യുമായിരുന്നിരിക്കാം.
സാൻസ : എന്റെ പൂർവ്വികർ അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും ഉപദേശങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു ,
- എന്നിട്ട് അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അവർ ട്രിഡന്റ് കടന്നു.
ഒരു സന്ധിക്ക് തയ്യാറായുള്ള കൊടിയുമായി.
എന്നിട്ട് സ്റ്റാർക്ക് കുടുംബത്തിലെ ടോർഹെൻ എന്ന രാജാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരീടം ഈഗന്റെ കാൽക്കൽ വെച്ചു.
എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തെ വിന്റർഫെല്ലിന്റെ ലോർഡും വടക്ക് ദേശത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരിയായും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
വിസേരിസ്: മുട്ട് കുത്തിയ രാജാവ് ആയിട്ടും.
സാൻസ : അദ്ദേഹത്തിന് വേറെ ഒരു വഴിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
ഞങ്ങളുടെ യോദ്ധാക്കൾ എല്ലാവരും തന്നെ യാതൊരു പരിക്കും ഇല്ലാതെ തിരിച്ച് വീടുകളിലേയ്ക്ക് എത്തിയതിന് അദ്ദേഹത്തിനോട് ആണ് നന്ദി പറയേണ്ടത്.
അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഈഗൻ എടുത്ത വാളുകൾ വളഞ്ഞതോ, കരിഞ്ഞതോ, ഛിന്നഭിന്നമായതോ ആയിരുന്നില്ല.
വിസേരിസ് : അതുവരെ ആയിരുന്നില്ല.
അദ്ധ്യായം : ഏഴ് ആര്യൻ കുടുംബം : വെയ്ലിലെ രാജാക്കന്മാർ
ലിറ്റിൽ ഫിംഗർ : ആര്യൻമാരുടെ വെയ്ൽ മാത്രമായിരുന്നു മഹത്തായ രാജ്യങ്ങളിൽ പിന്നെ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നത്.
പ്രാചീനവും പ്രൗഡഗംഭീരവുമായ രാജ്യം.
പോരാട്ടങ്ങളുടെ സമയത്ത് എപ്പോഴും ആര്യൻ കുടുംബം ചെയ്തിരുന്നത് തന്നെ അവർ ചെയ്തു.
അവർ ബ്ലഡി ഗേറ്റ് അടച്ച് വെയ്ലിലേയ്ക്കുള്ള വഴി അടച്ചു.
എന്നിട്ട് രാജാധികാരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആര്യൻ കുടുംബത്തിലെ ഷാരാ അവളുടെ മകനായ കുട്ടി രാജാവ് റോണലിന് ഒപ്പം
എയ്റീയിലേയ്ക്ക് പിൻവാങ്ങി,ആർക്കും കടക്കാൻ കഴിയാത്ത അവരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ കോട്ടയിലേയ്ക്ക്.
അവരുടെ പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും അവർക്ക് ഒരുപാട് താഴെയുള്ള വെസ്റ്ററോസിലേയ്ക്ക് നോക്കാമായിരുന്നു,
വെയ്ലിലേക്ക് വരാൻ ഉള്ള കുഴപ്പം മേഘങ്ങളുടെ അടിയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഒരു ദിവസം മഹാറാണി ഷാരാ പുറത്തെ മുറ്റത്തേയ്ക്ക് കയറി
അപ്പോൾ അവൾ കണ്ടത് അവളുടെ ഇളയ മകൻ വിസെന്യ റ്റാർഗേറിയന്റെ മുട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നത് ആണ്.
- എന്നിട്ട് അവളുടെ അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ഡ്രാഗൺ വേഗാർ അവനെ കള്ള നോട്ടം നോക്കുന്നതാണ്.
അത്താഴത്തിന് അവൻ ഒരു കഷണം കേക്ക് കൂടി ചോദിക്കുന്നത് പോലെ,
കുട്ടി രാജാവ് റോണെൽ അവന്റെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു അവനെ ആ പാവം സ്ത്രീയുടെ ഡ്രാഗണിന്റെ പുറത്ത് കയറി ഒന്ന് പറക്കാൻ അനുവദിക്കുമോ എന്ന്..
വിസെന്യ ഷാരയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അപ്പോൾ , ഷാരാ ചിന്തിച്ചു , വേഗാറും ചിരിച്ചോ .
അവളുടെ മര്യാദ ഓർത്ത അവൾ ചോദിച്ചു ,
ഷാരാ ചോദിച്ചു വിസെന്യയ്ക്ക് വേണ്ടി അവൾ വൈനോ ആഹാരമോ മറ്റോ കൊണ്ട് വരണോ എന്ന്,
അത്രയും ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത് വന്ന അവൾ തീർച്ചയായും തളർന്നിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ .
പക്ഷേ വിസെന്യ അത് നിരസിച്ചു.
അവന്റെ അമ്മയുടെ ആചാര മര്യാദകൾ കണ്ട് ബോർ അടിച്ച റോണെൽ ഒരു ഉത്തരം പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
പാവം പയ്യൻ.
അവന് ചോദ്യം എന്തായിരുന്നു എന്ന് പോലും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.
ഷാരാ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് വിസമ്മതിച്ചു , എന്നിട്ട് ഒരു അമ്മ എന്ന നിലയിൽ വിസെന്യയോട് ചോദിച്ചു ,
അത് അവന് സുരക്ഷിതമായിരിക്കുമോ എന്ന്.
വിസെന്യ അവൾക്ക് ഉറപ്പ് കൊടുത്തു സുരക്ഷിതമായിരിക്കും എന്ന്.
ഷാരയ്ക്ക് പിന്നെ എന്ത് വഴിയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത് ?
അവളുടെ മകൻ കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും പറന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
അവൾ അവന്റെ കുഞ്ഞ് മോതിരവും , അവളുടെ സ്വന്തം രാജാധികാരത്തിന്റെ ചെറിയ കിരീടവും ,
പിന്നെ പർവ്വതതത്തിന്റെയും വെയ്ലിന്റെയും പുരാതനമായ ഫാൽക്കൻ കിരീടങ്ങളും,
അത് ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ആര്യൻമാർ ധര്ച്ചിരുന്നത് ആയിരുന്നു.
റോണെലിനെ ആകാശത്തേയ്ക്ക് എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയത് ഒരു രാജാവായിട്ട് ആയിരുന്നു , പക്ഷേ തിരിച്ച് പറന്ന് ഇറങ്ങിയത് വെറും ഒരു കുട്ടി ലോർഡ് ആയിട്ടും.
ഒരു പക്ഷേ അവൻ അവന്റെ പുരാതനമായ അവകാശങ്ങൾ എല്ലാം
ഒരു കൊച്ച് പയ്യൻ കരുതുന്നത് പോലെ തന്നെ, കുറച്ച് നേരത്തേയ്ക്ക് ഉള്ള പറക്കലിന് പകരം നൽകുന്നത് ന്യായമായ ഒരു ഇടപാട് ആണ് എന്ന് കരുതിയിരിക്കാം,
കൂടുതലും സാധ്യത , മൂന്ന് കിരീടങ്ങൾ വിസെന്യയുടെ കാൽ കീഴിൽ ഇരിക്കുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ച് പോലും കാണില്ല.
അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്ന് അവന്റെ കാവൽ സൈന്യത്തിന്റെ വാളുകൾ അവൻ തിരിച്ച് അറിഞ്ഞ് പോലും കാണില്ല എന്നതിനാണ്.
അദ്ധ്യായം : എട്ട് ഈഗന്റെ നാമത്തിൽ
വിസേരിസ് : വെസ്റ്ററോസിന്റെ തലകൾ എല്ലാം തന്നെ ഈഗന്റെ മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു,
പക്ഷേ അതിന്റെ ഹൃദയം അപ്പോഴും സ്വതന്ത്രമായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പുരാതന നഗരം , ഫെയ്ത് ഓഫ് ദി സെവന്റെ കേന്ദ്രം.
അവിടെയായിരുന്നു ഹൈ സെപ്റ്റൻ താമസിച്ചിയുന്നത്, വിശ്വാസികളുടെ അച്ഛൻ താമസിച്ചിരുന്നത്.
അയാൾ ആയിരുന്നു മുഴുവൻ വെസ്റ്ററോസിന്റെയും അനുസരണയെ ഭരിച്ചിരുന്നത്.
വടക്ക് ദേശത്തെ നികൃഷ്ടന്മാരെയും അവരുടെ പഴയ ദൈവങ്ങളെയും രക്ഷിച്ചിരുന്നതും.
ഈഗൻ വെസ്റ്ററോസിൽ വന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ,
ഹൈ സെപ്റ്റൻ നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സ്‌പെറ്റിൽ കയറി അകത്ത് നിന്നും പൂട്ടി
എന്നിട്ട് 7 രാവും 7 പകലും ഉപവാസം അനുഷ്ടിച്ചു,
ഓരോന്നും അയാളുടെ ഓരോ ദൈവങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു.
അയാൾ ഇത്രയുമൊക്കെ കഷ്ടപ്പെട്ടതിന് അയാൾക്ക് ആകെ ലഭിച്ചത് ദിവ്യമായ ജ്ഞാനം മാത്രമാണ്.
അതായത് പുരാതന നഗരം ഡ്രാഗണുകൾക്ക് എതിരെ ആയുധം എടുത്താൽ ,നഗരം നിന്ന് കത്തും എന്ന ജ്ഞാനം.
വിശ്വാസികളും അവിശ്വാസികളും എല്ലാം ഒരേ പോലെ നിന്ന് കത്തും എന്ന ജ്ഞാനം.
സ്റ്റാർക്ക് കുടുംബത്തിന്റെ കീഴടങ്ങലിന് ശേഷം,
ഈഗൻ പുരാതന നഗരത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി പട നയിച്ചു , മറ്റൊരു യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി തന്നെ.
പക്ഷേ അദ്ദേഹം അവിടെ കണ്ടത് കവാടം തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് ആണ്,ഹൈ സെപ്റ്റൻ അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നതും.
ആ വിശുദ്ധനായ വിഡ്ഢി ഈഗൻ നേരത്തെ തന്നെ നേടിയ ആ സ്ഥലം അദ്ദേഹത്തിന് തന്നെ അനുവദിക്കാനുള്ള അഹങ്കാരം പോലും കാണിച്ചു.
അങ്ങനെ അവസാനത്തെ വലേറിയനെ "റ്റാർഗേറിയൻ കുടുംബത്തിലെ ഈഗനെ"
ആൻഡൽസിന്റെയും ഫസ്റ്റ് മെന്നിന്റെയും രാജാവെന്നും
ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളുടെയും ലോർഡും ഈ രാജ്യത്തിന്റെ സംരക്ഷകൻ എന്നും അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു,
സമയം തന്നെ വണങ്ങി നിൽക്കുന്ന അദ്ദേഹം ഈ പദവികളൊക്കെ എന്തോ വലിയ കാര്യമായിട്ടാണ് കരുതുന്നത് എന്ന പോലെയായിരുന്നു അത്
മേയ്സ്റ്റർമാർ ഇനി മുഴുവൻ ചരിത്രത്തെയും ദിഗ്വിജയത്തിന് "മുൻപ്" എന്നും "ശേഷം" എന്നും തിരിക്കും
ഭൂരി ഭാഗം പേരും പ്രതീക്ഷിച്ചത് ഈഗൻ പുരാതന നഗരത്തിൽ തന്നെ നിന്ന് അവിടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണ കേന്ദ്രം ആക്കും എന്നായിരുന്നു.
പക്ഷേ കിരീട ധാരണം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ തന്നെ ഈഗൻ ബ്ലാക്ക്‌ വാട്ടർ നദിയുടെ നദീ മുഖത്തേയ്ക്ക് പോയി
അവിടെയായിരുന്നു വെസ്റ്ററോസിൽ ഈഗൻ ആദ്യമായി കാൽ കുത്തിയത്.
അതിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാകൃതമായ കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റുമായി ഒരു ചെറിയ പട്ടണം മുളച്ചിരുന്നു.
അവരുടെ പുതിയ യജമാനനോടുള്ള ആദര സൂചകമായി തദ്ദേശ വാസികൾ ആ സ്ഥലത്തെ കിംഗ്‌സ് ലാൻഡിംഗ് (രാജാവ് വന്ന് ഇറങ്ങിയ സ്ഥലം) എന്ന് വിളിച്ചു.
എന്നാലും ആ സ്ഥലം കൂടുതലും യോജിക്കുക ഒരു ഹെഡ്‌ജ്‌ നൈറ്റിന് ആയിയുന്നു,
തടികൊണ്ടുള്ള വേലി കെട്ടുകളും ,ചെളി നിറഞ്ഞ തെരുവും ,
പിന്നെ ദിഗ്വിവിജയം നേടിയ എല്ലാ കോണിൽ നിന്നും കൊണ്ടു വന്ന ഒരു കൂന ഒടിഞ്ഞ വാളുകളും
പക്ഷേ ഈഗൻ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ സഭയാക്കിയപ്പോൾ തടിയെല്ലാം കല്ല് ആയി.
കറുത്ത ചെളിയെല്ലാം റെഡ് കീപ്പിന് അടിയിലായി.
ഈഗന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളുടെയും കയ്യിൽ നിന്നും ശേഖരിച്ച് വെച്ച വാളുകൾ ഡ്രാഗണിന്റെ തീയിൽ ഉരുക്കി,
എന്നിട്ട് അത് ആക്രമിച്ച് വിജയിക്കുന്ന ഒരാൾക്കും ഈ ലോകം ഇതേ വരെ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച്
ഏറ്റവും മഹത്തായ ഒരു വംശത്തിനും അനുയോജ്യമായ ഒരു ഇരിപ്പിടം ആയി മാറി.
റ്റാർഗേറിയൻ കുടുംബത്തിന് അനുയോജ്യമായത്
എന്റെ കുടുംബത്തിന് അനുയോജ്യമായത്.
എന്റെ സിംഹാസനമായി മാറി.
അല്ലെങ്കിൽ അത് അങ്ങനെ ആകുമായിരുന്നു.
അദ്ധ്യായം : ഒമ്പത് മാർട്ടൽ കുടുംബം , ഡോണിലെ രാജകുമാരിമാർ
വാരിസ് : പക്ഷേ ഈഗൻ സ്വയം ഈ "ഏഴ് രാജ്യങ്ങളുടെയും അധിപൻ" എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് നൽകിയപ്പോഴും
സത്യത്തിൽ ആകെ 6 രാജ്യങ്ങളുടെ അധികാരമേ അയാൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഏഴാമതത്തേത് , ഡോൺ അത് ഒരിക്കലും മുട്ട് കുത്തിയില്ല.
വിസെന്യ വെയ്ലിലേയ്ക്ക് പറന്ന് പോകുകയും അവിടത്തെ കിരീടങ്ങളുമായി തിരിച്ച് വരുകയും ചെയ്തു.
അവളുടെ സഹോദരിയെ അനുകരിച്ച് ,
ഡോണിലേക്കുള്ള മലയിടുക്കുകളെ പിടിച്ച് അടക്കി വെച്ചിരുന്ന സൈന്യത്തിന് മുകളിൽ കൂടി റേനിസ് പറന്നു.
എന്നിട്ട് അത് ഭരിക്കുന്ന മാർട്ടൽ കുടുംബത്തിലെ രാജകുമാരി മെരിയയുടെ കോട്ടയിൽ തന്നെ പറന്ന് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു.
മെരിയയ്ക്ക് 80 വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു , തടിച്ച മുടിയെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞ അന്ധയായിരുന്നു അവർ.
അവർ കേൾക്കാതെ അവരെ "ഡോണിലെ മഞ്ഞ തവള " എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരുപാട് പേർ അടക്കി ചിരിച്ചിരുന്നു.
സുന്ദരിയായ റേനിസ് അവരെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അത്രയുമൊക്കെ തന്നെ ചിന്തിച്ചിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
അവൾ അവരോട് അവളുടെ സഹോദരൻ ഈഗന്റെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു,
എങ്കിലും അവൾ മെരിയയുടെ പ്രായവും ആരോഗ്യവും കണക്കിൽ എടുത്ത് ,
ഒരു കീഴടങ്ങി എന്ന ഒരു ലളിതമായ പ്രതിജ്ഞ മതിയാകും എന്ന് പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ ആ രാജകുമാരി ആ റാണിയോട് പറഞ്ഞു റ്റാർഗേറിയന്മാരെ ഡോണിൽ ആവശ്യമില്ല എന്നും,
എത്ര ശക്തമായി തന്നെ കത്തിയാലും ശരി ഒരു മാർട്ടലും ഒരിക്കലും വണങ്ങുകയോ വളയുകയോ തകരുകയോ ചെയ്യില്ല എന്നും പറഞ്ഞു.
റേനസിന് വേണമെങ്കിൽ അപ്പോൾ അവിടെ വെച്ച് തന്നെ ഡ്രാഗണിന്റെ പുറത്ത് കയറാമായിരുന്നു.
എന്നിട്ട് അവളുടെ സഹോദരൻ ഹാരെൻഹാളിൽ വെച്ച് ചെയ്തത് പോലെ മെരിയയെ ആ കോട്ടയിൽ ഇട്ട് കത്തിക്കാമായിരുന്നു.
പക്ഷേ മെരിയയുടെ കണ്ണിൽ അവൾ കണ്ടത് എന്ത് തന്നെ ആയാലും അത്
അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി തിരിച്ച് കിംഗ്‌സ് ലാൻഡിങ്ങിലേയ്ക്ക് തന്നെ മടക്കി അയച്ചു,
അവളുടെ ഡ്രാഗൺ വാലും മടക്കി തിരിച്ച് പോയി.
ഈഗന്റെ കിരീട ധാരണത്തിന് ശേഷം,
റേനിസ് തിരിച്ച് ഡോണിലേയ്ക്ക് ചെന്നു ഒപ്പം ഈഗനും വിസെന്യയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നെ അവരുടെ ഡ്രാഗണുകളും.
പക്ഷേ ഒരു സൈന്യവും അവരോട് യുദ്ധ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് ഏറ്റ് മുട്ടിയില്ല , ഒരു ലോർഡും അവരെ അവരുടെ കോട്ടയിൽ കയറി വെല്ല് വിളിച്ചതും ഇല്ല.
ഡ്രാഗണുഗൾ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ ഡോൺ ഒഴിഞ്ഞ് പോകാൻ തുടങ്ങി.
മാർട്ടൽ കുടുംബം ഹാരെൻഹാളിലേയും ഫീൽഡ് ഓഫ് ഫയറിലെയും സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നും പഠിച്ചിരുന്നു.
ഡ്രാഗണുകളെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ സാധ്യമല്ല എന്ന്.
പക്ഷേ മഹായുദ്ധങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു.
എതിരുകളില്ലാതെ , ഈഗൻ ഡോണിന്റെ അധികാരത്തിൽ അവകാശം നേടി.
പക്ഷേ അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കിംഗ്‌സ് ലാൻഡിങ്ങിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിയ ഉടനെ തന്നെ ,
അദ്ദേഹം കോട്ടയിൽ നിയമിച്ചിരുന്ന ഗവർണ്ണറെ ഗോപുരത്തിൽ നിന്നും താഴേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജകീയമായ കാവൽ സൈന്യം മരുഭൂമിയിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി,
ചിലപ്പോൾ കാറ്റ് മാറി വീശിയപ്പോൾ മണൽ പഴയ എല്ലുകൾ എല്ലാം ചുമച്ച് തുപ്പിയപ്പോൾ അല്ലാതെ അവരെ പിന്നെ ആരും കണ്ടില്ല.
റേനിസ് തിരിച്ച് മെറാക്സെസിൽ കയറി തിരിച്ച് വന്നു ,
മെരിയ മാർട്ടലിനോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് കൊണ്ട്.
പക്ഷേ അപ്പോൾ ഡോൺ വിജനമായിരുന്നില്ല.
ഡോണിഷ്കാർ മെരിയയുടെ വാക്ക് പാലിച്ചു ,
അവർ ഡ്രാഗണിന്റെ തീയിൽ നിന്ന് കത്തുമ്പോൾ പോലും യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
അങ്ങനെ അവർ ജയിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു ദിവസം ഒരു അമ്പ് മെറാക്സെസിന്റെ കണ്ണ് തുളച്ച് , അതിനെ ആകാശത്ത് നിന്നും താഴെയിട്ടു.
മാർട്ടൽ കുടുംബം തകരാതെ തന്നെ നിന്നു പക്ഷേ അതായിരുന്നില്ല ഹതഭാഗ്യയായ റേനിസിന്റെ സ്ഥിതി.
അടക്കാൻ ആകാത്ത കോപം കാരണം ഈഗനും വിസെന്യയും കൂടി സൺ സ്പിയർ ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ കോട്ടകൾക്കും നഗരങ്ങൾക്കും തീ വെച്ചു.
അങ്ങനെ ജനങ്ങളെ മാർട്ടൽ കുടുംബത്തിന് എതിരെ തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ ഡോണിഷ്കാർ വിശ്വസ്തരായി തന്നെ നിന്നു,
ഈഗൻ തിരിച്ച് കിംഗ്‌സ് ലാൻഡിങ്ങിലേയ്ക്ക് ചെന്നപ്പോൾ,
അദ്ദേഹം കണ്ടത് അദ്ദേഹത്തെ കാത്ത് കൊലപാതകികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം തലസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുന്നതാണ്.
വിസെന്യ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആ ജേതാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ദിഗ്വിജയം അധികം കാലമൊന്നും ആസ്വദിക്കില്ലായിരുന്നു.
അപ്പോൾ മുതൽ രാജാവിനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തേയും
രാജ്യത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ ഏഴ് യോദ്ധാക്കൾ ചേർന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി , കിംഗ്‌സ് ഗാർഡ്
മെരിയ ഉറക്കത്തിൽ മരിച്ചപ്പോൾ , അവരുടെ ദുർബലരും ക്ഷീണിതരുമായ പുത്രന്മാർ സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേ വൃദ്ധയായ മെരിയ ഈഗനേയും തളർത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു , അദ്ദേഹം ആ അപേക്ഷ സമ്മതിച്ചു.
റ്റാർഗേറിയന്മാർക്ക് അപ്പോഴും ഡോൺ വേണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവസാനം അവർ നേടുകയും ചെയ്യും,
പക്ഷേ അത് ഒരു വാൾ മുനയിൽ നിർത്തി ആയിരുന്നില്ല.
മഹാന്മാരായ ലോർഡുകൾ മറ്റെന്തും മേടിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ അവർ അതും മേടിക്കും.
ഒരു പുത്രിയെ കൊണ്ട്.
അദ്ധ്യായം : പത്ത് അവസാനത്തെ ഡ്രാഗൺ
വിസേരിസ് : ദിഗ്വിജയത്തിന് ശേഷം ആളുകൾ മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കിയപ്പോഴെല്ലാം ഡ്രാഗണുകളെ കാണാമായിരുന്നു.
കുലീനന്മാർ അവരുടെ കണ്ണുകൾ താഴേയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കാൻ പഠിച്ചു
പക്ഷേ ദൈവങ്ങൾക്ക് സ്വർഗം പങ്ക് വെക്കുന്നത് അത്ര പതിവുള്ള കാര്യമായിരുന്നില്ല.
ഈഗൻ മരിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ , ഹൈ സെപ്റ്റൻ ഫെയ്ത്തിനേയും അതിന്റെ സൈന്യത്തെയും കൂട്ടി ഒരു പ്രക്ഷോഭം തന്നെ നയിച്ചു.
സഹോദരീ സഹോദരന്മാർ തമ്മിലുള്ള വിവാഹം കഴിക്കുന്ന വലേറിയൻ ശീലങ്ങൾ
ഏഴ് ദൈവങ്ങളുടെയും കണ്ണിൽ വെറുപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് എന്നായിരുന്നു അവർ ഉറച്ച് പറഞ്ഞത്.
എന്നിരിക്കലും ഈ വിശുദ്ധ അമ്മയും അച്ഛനുമൊക്കെ എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കാൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
എന്റെ പൂർവ്വികർ മീഗർ എന്ന ബുദ്ധിമാൻ , അല്ലെങ്കിൽ ആൾക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ അപവാദം പറയുന്നത് പോലെ മീഗർ എന്ന ക്രൂരൻ
എല്ലാ മിലിട്ടൻ പുരോഹിതൻമാരുടെ തലയ്ക്കും നല്ല ഒരു വിലയങ്ങ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഒരു അത്ഭുതം പോലെ വൈകാതെ തന്നെ ഫെയ്ത് തിരിച്ച് സെപ്റ്റുകളിലേയ്ക്ക് തന്നെ മടങ്ങി.
ഡോൺ പക്ഷത്താകുകയും , ഫെയ്ത്തിനെ തിരിച്ച് അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ ,
എന്റെ കുടുംബത്തെ എതിർക്കാൻ പിന്നെ വെസ്റ്ററോസിൽ ആരും തന്നെ ഇല്ലാതെ ആയി.
അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പിന്നെ പരസ്പരം എതിർക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഡാൻസ് ഓഫ് ഡ്രാഗൺസിൽ (ഡ്രാഗണുകളുടെ നൃത്തത്തിൽ)
ഒരു റ്റാർഗേറിയൻ രാജകുമാരി അവളുടെ സഹോദരന്റെ സിംഹാസനം തട്ടി എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവളുടെ വിഡ്ഢിത്തരങ്ങൾക്ക് നന്ദി, ഞങ്ങളുടെ ഭൂരി ഭാഗം ഡ്രാഗണുകളും അതിൽ ചത്ത് കിട്ടി.
എങ്കിലും അതിൽ ഒന്ന് ചാകുന്നതിന് മുൻപ് കൃതജ്ഞതയോടെ അവളെ തിന്നുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ ഡ്രാഗണുകൾ ഇല്ലെങ്കിലും , ഞങ്ങൾ അപ്പോഴും പുരാതന വലേറിയയുടെ രക്തം തന്നെ ആയിരുന്നു ,
അത് ഞങ്ങൾ അത്രയും തന്നെ അപകടകാരികൾ ആണെന്ന് തെളിയിച്ചു.
എന്റെ വിഡ്ഢിയായ ഒരു പൂർവ്വികന് എന്താണ് ഞങ്ങളിലെ ബാസ്റ്റർഡുകളെയും , യഥാർത്ഥ ഞങ്ങളെയും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്നത് എന്ന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അയാൾ എല്ലാ ബാസ്റ്റഡുകളെയും അയാളുടെ മരണ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് കൊണ്ട് നിയമസാധുതയുള്ളവരായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ബ്ലാക്ക് ഫയർ എന്ന പേരും തിരഞ്ഞെടുത്ത്,
ആ ബാസ്റ്റഡുകൾ അവരുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം തെളിയിച്ച് കൊണ്ട് അവരുടെ അച്ഛന്റെ രാജ്യം പിടിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവർ അതിൽ തോറ്റപ്പോൾ , അവരുടെ പുത്രന്മാർ അതിന് ശ്രമിച്ചു.
പുത്രന്മാരും തോറ്റപ്പോൾ , അവരുടെ ചെറുമകന്മാർ അതിന് ശ്രമിച്ചു.
അവസാനം സെർ ബാരിസ്റ്റൻ ദി ബോൾഡ് , എന്ന കിംഗ്‌സ് ഗാർഡിലെ യോദ്ധാവ്,
മേലിസ് എന്ന ഭീകരനെ ണയൻ പെന്നിയുടെ രാജാക്കന്മാരുടെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുന്നത് വരെ അത് തുടർന്നു.
അങ്ങനെ അവസാനത്തെ ബ്ലാക്ക് ഫയർ പരമ്പരയും അവസാനിച്ചു.
ഒടുക്കം ,ഡ്രാഗണുകൾ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും ,ഞങ്ങളുടെ രക്തം മറ്റ് സാധാരണ കാരുമായി ചേർന്ന് നേർത്ത് പോയത് കൊണ്ടും
ഞങ്ങളുടെ മൂക്കിന്റെ താഴെ തന്നെ വളർന്ന് കൊണ്ടിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി ഞങ്ങൾക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.
ജാമി : പറയപ്പെടുന്നത് പോലെ തന്നെ,
" ഓരോ തവണ ഒരു റ്റാർഗേറിയൻ ജനിക്കുമ്പോഴും ദൈവങ്ങൾ ഒരു നാണയം എറിഞ്ഞ് നോക്കും "
രാജാവ് ഏറിസിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവർ തീർച്ചയായും ആ നാണയം താഴെ ഇട്ടിരിക്കാം ,
ആദ്യമൊക്കെ അയാൾ അയാളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഭ്രാന്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് ആണ് തോന്നിയിരുന്നത്.
പക്ഷേ അയാൾക്ക് വയസ്സായി വരും തോറും അയാൾ എല്ലാ ഇടത്തും ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്ന ആൾക്കാരെ കാണാൻ തുടങ്ങി,
അങ്ങനെ ആരും ഇല്ലാതിരുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒരാളെ ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി അയാൾ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അയാളുടെ കിംഗ്‌സ് ഗാർഡിലെ ഒരംഗം എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ ആയിരുന്നു ആദ്യം മനസ്സിലാക്കിയത്
സ്വന്തം മനസ്സിനെ ഭരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രാജാവിന് ഈ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളും ഭരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന്.
ഞങ്ങൾ അയാളുടെ രാജ വാഴ്ച സഹിച്ചു .
കാരണം അയാളുടെ മകൻ റീഗാർ സിംഹാസനതത്തിൽ ഏറി കഴിയുമ്പോൾ ഈ രാജ്യത്തിന് നല്ലത് ചെയ്യും എന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേ റീഗാർ അവന്റെ അച്ഛനെ പോലെ തന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തൻ ആണെന്ന് തെളിയിച്ചു.
അവൻവടക്ക് ദേശത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരിയുടെ മകൾ ലിയാന്ന സ്റ്റാർക്കിനേയും തട്ടിക്കൊണ്ട്
പോയി , അവളുടെ വിവാഹം സ്‌റ്റോംലാൻഡ്സിന്റെ ലോർഡ് ആയ റോബർട്ട് ബരാത്തിയനുമായി നിശ്ചയിച്ച് വെച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു അത്.
ലിയാന്നയുടെ അച്ഛനും മൂത്ത ചേട്ടനും നീതി വേണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ,
ഭ്രാന്തൻ രാജാവ് കടപ്പെട്ടവൻ ആയി,
അയാൾ അത് നൽകിയപ്പോൾ അയാൾ ചിരിച്ചു.
വാരിസ് : രണ്ട് കൊലപാതകം കൊണ്ടും തൃപ്‌തനാകാതെ
ഭ്രാന്തൻ രാജാവ് വെയ്ലിന്റെ ലോർഡ് ജോൺ ആര്യനോട് ആജ്ഞാപിച്ചു,
അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ട് ആശ്രിതൻമാരെയും കൊല്ലാൻ , റോബെർട്ട് ബരാത്തിയനേയും എഡ്വേർഡ് സ്റ്റാർക്കിനെയും.
പകരം ജോൺ ആര്യൻ വെയ്ലിനെ ഒരു ലഹളയിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു.
നെഡ് സ്റ്റാർക്ക് വിശ്വസ്തരായ കാവൽ സൈന്യത്തെ വെട്ടിച്ച് കടന്ന് വടക്ക് ദേശത്തെ ഉണർത്തി,
റോബെർട്ട് സ്‌റ്റോംലാൻഡ്സിനെ അയാൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരുമിച്ച് ചേർക്കാൻ വേണ്ടി ഒറ്റ ദിവസം തന്നെ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങൾ ജയിച്ചു ,
പക്ഷേ അത് രാജാവിനോട് കൂറുള്ള ഒരു സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ തോറ്റ് തിരിഞ്ഞോടാൻ മാത്രമായിരുന്നു.
അതും അയാളുടെ വീടായ സ്‌റ്റോംസ് എൻഡ് വളഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച്.
സാൻസ: രാജാവിന്റെ ഹാൻഡ് അവസാനം രോബെർട്ടിനെ വളഞ്ഞ് പിടിച്ചു
അത് സ്റ്റോണി സെപ്റ്റിന്റെ പട്ടണത്തിൽ വെച്ച് ആയിരുന്നു.
എന്നിട്ട് അയാളുടെ പടയാളികളെ ഓരോ വാതിലിലേയ്ക്കും അയച്ചു ,
ലഹളയുടെ നേതാവിനെ അന്വേഷിച്ച്
പക്ഷേ ആ ഗ്രാമ വാസികൾ ഭ്രാന്തൻ രാജാവിനെ വെറുക്കുകയും റോബെർട്ടിനെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
അവർ അയാളെ എപ്പോഴും പടയാളികളെക്കാൾ ഒരു ചുവട് മുന്നിൽ തന്നെ നിർത്തി.
അവസാനം ഒരു ഒറ്റ അഭയസ്ഥാനം അവശേഷിക്കുന്നത് വരെ.
പടയാളികൾ വളഞ്ഞ് തുടങ്ങിയപ്പോൾ എല്ലാ പട്ടണങ്ങളിലേയും മണികൾ മുഴങ്ങി.
- രോബെർട്ടിന്റെ അവസ്‌ഥ കേട്ട് ,
ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനും ജോൺ ആര്യനും റിവർലാൻഡ്സിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു
എന്നിട്ട് ഞങ്ങളുടെ അപ്പൂപ്പൻ ഹോസ്റ്റർ റ്റള്ളിയേയും സഹായത്തിന് വേണ്ടി കൂടെ കൂട്ടി.
ഒരുമിച്ച് അവർ ഹാൻഡിന്റെ സൈന്യത്തെ വഴി തിരിച്ച് റോബെർട്ടിനെ രക്ഷിച്ചു.
റ്റള്ളികളുമായുള്ള സുഹൃത്ത് ബന്ധം ആഘോഷിക്കാനും ,ഉറപ്പിക്കാനും വേണ്ടി ,
ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ ഞങ്ങളുടെ അമ്മ , കാറ്റലിനെയും ജോൺ ആര്യൻ ചെറിയമ്മ ലൈസയേയും വിവാഹം കഴിച്ചു.
വെറും രണ്ട് ആഴ്‌ചകൾക്ക് ശേഷം രണ്ട് പേരും തിരിച്ച് യുദ്ധ ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു.
അവസാനം ഡ്രാഗൺ ഉണർന്നതിനാൽ ആയിരുന്നു അത്.
വിസേരിസ് : എന്റെ അച്ഛന്റെ സേവർക്ക് അച്ഛന്റെ രാജ്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ,
എന്റെ ചേട്ടൻ റീഗാർ ഒരു മുറിയിൽ അടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ...
അയാളുടെ വെപ്പാട്ടിയുമൊത്ത് അല്ലെങ്കിൽ വേശ്യയുമൊത്ത് അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലുമോ ?
വേറെ എന്ത് തന്നെ ആയാലും , ഞാൻ അവളെ ഒരു ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന ഒന്ന് എന്ന് മാത്രമേ വിളിക്കൂ.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ റീഗാറിന് അവന്റെ ബോധം തിരിച്ച് കിട്ടി അവൻ കിംഗ്‌സ് ലാൻഡിങ്ങിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി.
അവൻ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനെ അകന്ന് കഴിയുന്ന അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തിനെ വിളിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു,
ലോർഡ് തൈവിൻ ലാനിസ്റ്ററെ , രാജ്യത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും സമ്പന്നനും ഏറ്റവും ശക്തനുമായ ലോഡിനെ.
- റീഗാർ തന്നെ രാജാവിന്റെ സൈന്യത്തെ നയിച്ചു
അട്ടിമറിക്കാരനായ റോബെർട്ടിന് എതിരെ.
- ട്രിഡന്റിന്റെ തീരത്ത് വെച്ച്,
എന്റെ സഹോദരൻ ആരുടെ ഭാര്യയെ ആണോ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയത് അയാളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു,
അയാൾ അവന്റെ ജന്മാവകാശം പകരം തട്ടി എടുക്കാൻ വേണ്ടി അവനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
അവസാനം , രോബെർട്ടിന് അത് ഇനിയും വേണമായിരുന്നു.
അവന്റെ ചുറ്റിക എന്റെ സഹോദരന്റെ പടച്ചട്ട തകർത്തു.
അതിലെ മാണിക്യക്കല്ലുകൾ മഴ തുള്ളികൾ പോലെ നദിയിലേയ്ക്ക് തെറിച്ച് വീണു,
ആ ഒഴുക്കിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.
വാരിസ് : റീഗാറിന്റെ പരാജയത്തോട് കൂടി പിന്നെ റോബെർട്ടിനും കിംഗ്‌സ് ലാൻഡിങ്ങിനും ഇടയിൽ ഒന്നും തന്നെ തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
രണ്ട് ആഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം രാജാവിന്റെ ആശ്ചര്യം ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്കൂ ,
കലമാനുകൾ ആയിരുന്നില്ല സിംഹങ്ങൾ ആയിരുന്നു കവാടത്തിന് പുറത്ത് നിന്നിരുന്നത് എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ
അയാളുടെ മുൻ ഹാൻഡ് , തൈവിൻ ലാനിസ്റ്റർ ,
തലസ്ഥാനത്തേയ്ക്ക് റോബെർട്ടിന് പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സൈന്യവുമായി വന്നിരിക്കുന്നു.
രാജാവിനോട് വിശ്വസ്തനാണ് എന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട്.
ഏറിസിന് വിശ്വസിക്കണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നത് തന്നെ വിശ്വസിച്ച് , അയാൾ കവാടങ്ങൾ തുറക്കാൻ ആജ്ഞ നൽകി ,
ലാനിസ്റ്റർ സൈന്യം കര്‍ത്തവ്യബോധത്തോടെ തന്നെ തുടങ്ങി
രാജാവിന്റെ വിശ്വസ്തരായ യഥാർത്ഥ പ്രജകളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്യാനും ,കവർച്ച കചെയ്യാനും കൊല്ലാനും.
അവസാനം എഡ്വേർഡ് സ്റ്റാർക്ക് റോബർട്ടിന്റെ സൈന്യവുമായി തലസ്ഥാനത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ,
അയാൾ കണ്ടത് കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ട നഗത്തിന് മുകളിൽ ലാനിസ്റ്റേഴ്‌സിന്റെ ബാനർ ആയിരുന്നു.
പിന്നെ റ്റാർഗേറിയൻമാരുടെ ശവങ്ങൾ തെരുവിൽ ചിന്നി ചിതറിക്കിടക്കുന്നതും ,
പിന്നെ സെർ ജാമി ലാനിസ്റ്റർ അയൺ ത്രോണിൽ ഇരിക്കുന്നതും.
അവന്റെ താഴെ , ഭ്രാന്തൻ രാജാവ് ഏറിസ് ,
സെർ ജാമി സംരക്ഷിക്കും എന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്ന ഏറിസ് തളം കെട്ടിയ സ്വന്തം രക്തത്തിൽ കിടക്കുന്നതും ആയിരുന്നു.
അയാളുടെ പിന്നിൽ കൂടി കുത്തി ഇറക്കിയ വാൾ കാരണം.
ലോർഡ്എഡ്വേർഡ് ഒരുപക്ഷേ ഈ രാജ്യത്തിന് ചെയ്ത് കൊടുത്ത സഹായത്തിന് വേണ്ടി സെർ ജാമിയോട് നന്ദി പറയേണ്ടതായിയുന്നു.
പക്ഷേ അന്തസ്സുള്ള അയാൾ
സെർ ജാമിയെ കിംഗ്‌ സ്ലേയർ എന്ന് വിളിച്ച് കുറ്റം ആരോപിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്,
ഒരിക്കലും അവന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പേര്
ജാമി : ലോർഡ് എഡ്വേർഡിനെ പോലെ ആയിരുന്നില്ല ,
റോബെർട്ട് അയാളുടെ മഹത്തായ വിജയത്തിലേയ്ക്കുള്ള എന്റെ പങ്കിനെ അഭിനന്ദിച്ചു.
അയാൾ എന്റെ കുറ്റ കൃത്യങ്ങൾക്ക് എല്ലാം മാപ്പ് തന്നു , എന്നിട്ട് എന്നെ അയാളുടെ കിംഗ്‌സ് ഗാർഡിലെ ഒരു അംഗം ആയി വെക്കുക പോലും ചെയ്തു.
ട്രിഡന്റിൽ വെച്ച് റീഗറിന് വേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്ത് മുറിവേറ്റ ബാരിസ്റ്റൻ സെൽമിയുടെ ഒപ്പം തന്നെ,
സത്യമാണ് , ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഞങ്ങളുടെ റ്റാർഗേറിയൻമാരോടുള്ള ധർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപെട്ടവരാണ്.
ഒരു പക്ഷേ അതായിരിക്കാം റോബെർട്ടിന് ഞങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യം.
എന്റെ അച്ഛൻ റീഗറിന്റെ ഭാര്യയുടെയും രണ്ട് കുട്ടികളുടെയും മൃത ശരീരങ്ങൾ റോബെർട്ടിനെ കാണിച്ചപ്പോൾ
നെഡ് സ്റ്റാർക്ക് അയാളുടെ പാവാടയും പൊക്കി പിടിച്ച് കൊണ്ട് റോബെർട്ടിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു
അവരെ കൊന്നവരെ ഡോണിലേയ്ക്ക് അയക്കാനും എന്നെ വൻമതിലിലേയ്ക്ക് അയക്കാനും ആണ്.
പക്ഷേ നെഡ് സ്റ്റാർക്കിന് കാണാൻ കഴിയാതിരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
റോബെർട്ടിന് ആ മൃത ശരീരങ്ങൾ ഓർത്ത് നാണക്കേട് തോന്നിയിരുന്നു ,
അയാൾക്ക് അത് മൂലം ഉണ്ടായ ആശ്വാസത്തിൽ അതിലേറെ നാണക്കേട് തോന്നിയിരുന്നു.
അയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു റീഗറിന്റെ അനന്തരാവകാശികൾ എല്ലാം മരിക്കണം എന്ന് അല്ലെങ്കിൽ അയാളുടെ സിംഹാസനം ഒരിക്കലും സുരക്ഷിതമായിരിക്കില്ല എന്നും,
പക്ഷേ ശ്രേഷ്ടന്മാരായ വീരനായകന്മാർ കുട്ടികളെ കൊന്നിട്ടില്ല.
അവർ കുട്ടികളെ കൊന്നവരെ ശിക്ഷിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം.
വിസേരിയസ് : എനിക്കും അത് പോലെ തന്നെ ഒരു വിധി ആകുമായിരുന്നു എന്ന കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല,
പക്ഷേ എന്റെ അച്ഛൻ ബുദ്ധിപരമായി എന്നെയും എന്റെ ഗർഭിണിയായ അമ്മയെയും ഡ്രാഗൺ സ്‌റ്റോണിലേയ്ക്ക് അയച്ചിരുന്നു.
അട്ടിമറിക്കാരൻ വീരോചിതമായ തന്നെ അയാൾ തട്ടിയെടുത്ത സിംഹാസനം സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി എന്നെയും എന്റെ നവജാത ശിശുവായ സഹോദരിയേയും കൊല്ലാൻ ആൾക്കാരെ അയച്ചപ്പോൾ
ഒരു വിശ്വസ്തനായ യോദ്ധാവ് ഞങ്ങളെ നാരോ സീയുടെ അക്കരെ എസ്സോസിലേയ്ക്ക് ഒളിച്ച് കടത്തി .
അങ്ങനെ വലേറിയായിലെ അവസാനത്തെ ഡ്രാഗണുകൾ ,
ഈ ലോകം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മഹത്തായ സംസാകാരമുള്ള മഹത്തായ വംശത്തിന്റെ അനന്തരാവകാശികൾ
ഉറങ്ങിയിരുന്നത് അഴുക്ക് ചാലിൽ ആയിരുന്നു ,ആഹാരത്തിന് വേണ്ടി ഇടവഴിയിലെ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ തിരഞ്ഞിരുന്നു.
അട്ടിമറിക്കാരന്റെ കത്തികൾക്ക് ഒരു ചുവട് മുന്നിലും
അയാളുടെ രഹസ്യങ്ങളുടെ യജമാനനായ വാരിസിന്റെ ഒരു ചുവട് പിന്നിലും
പക്ഷേ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കില്ല.
ഒരിക്കൽ ഞാൻ എന്റെ രാജ്യത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി ചെല്ലും എന്റെ സൈന്യവുമായി.
എന്റെ സിംഹാസനം തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ,
എന്നിട്ട് എല്ലാ ചതിയന്മാർക്കും എന്റെ കുടുംബത്തിന് അറിയാവുന്ന ഒരേ ഒരു നാണയങ്ങൾ കൊണ്ട് പകരം വീട്ടാൻ.
അഗ്നിയും രക്തവും കൊണ്ട് പകരം വീട്ടാൻ (ഫയർ ആന്റ് ബ്ലഡ് )
പരിഭാഷ : ഫഹദ് അബ്ദുൽ മജീദ്